ARDENNEN RUNNING RETRAITE (Erno Mijland)

Op niet meer dan vijf uur rijden van de Randstad begint de lente altijd net wat eerder en dient de zomer zich al aan als hier de regen nog valt. Uitgestrekte landschappen, heuvels en vlaktes, goed eten, mooie wijnen. Run2Day Magazine neemt een voorschot op de zon en brengt de ideale weekeind hardloopbestemmingen in beeld.

Hardlopen in stilte
"De frisse lucht is wennen", zingt cabaretier,Herman Finkers over de Belgische Ardennen Dat geldt ook voor het klimmen en dalen, zegt onze redacteur Erno Mijland. Hij bracht drie dagen door in (nog geen drie uur rijden van Utrecht) en vond er bergen en dalen, stilte en typische Belgische gastvrijheid.

Een paar dagen naar een mooie locatie, slechts in het teken van hardlopen
Een haastige warming-up vooraf, snel douchen na afloop als je je wekelijkse trainingen propt tussen de hectiek van afspraken, klussen, bood-schappen en telefoontjes wordt het misschien tijd voor een running-retraite. Een paar dagen naar een mooie locatie, slechts in het teken van hard-lopen. Zoals Trois-Ponts, waar de rivieren Salm, Amblève en Baleur samen stromen. In een van de mooiste gedeelten van de Ardennen, waar je ook plaatsen vindt met klinkende namen als Spa, Malmédy, Vielsalm en Stavelot. Het gebied is typisch Ardens: dichte naaldbossen, kleine dorpjes en het ware boerenleven. De Mont Saint-Jacques bij Trois-Ponts ligt op 430 meter hoogte. Vanaf de berg kun je op elk niveau wandelen, rennen, paardrijden of mountainbiken: het is het startpunt van vele bewegwijzerde routes.

Grijze Keniaan
We zijn te gast bij twee Maastrichtenaren die op de 444 meter hoge Mont Saint-Jacques in Trois-Ponts hun plek gevonden hebben. Onze gastheer Con Olislagers heeft er al tien jaar een gastenverblijf. Con was in de jaren ’90 organisator van bergloopwedstrijden in Nederland. Zo was hij zeven jaar betrokken bij de Wijnberg-loop bij Maastricht. Con is van het type joviale Bourgondiër, maar kan ook nog verrassend taai mee tijdens een training in de bergen. Jo Schoonbroodt (60) heeft een chalet op de berg. Hij komt hier elk weekend trainen en heeft een indrukwekkend trackrecord. Zoals het wereld-uurrecord voor 55-plussers (iets meer dan 78 km in zes uur!) en een PR op de marathon van 2:41 uur. Die prestaties leverden hem de bijnaam `Grijze Keniaan’ op. Deze rijzige, pezige sportman met heldere ogen en eigenwijs baardje lijkt de perfecte gids voor ons verblijf.

Kleine stapjes zetten en je armen goed bewegen, dan volgen de voeten vanzelf

Rustig aan
We hebben ons voorgenomen om zo’n 40 kilo-meter te lopen in drie dagen. Tijdens de eerste training doen we een route, deels over de weg, deels door het bos. We passeren het plaatsje Grand-Halleux en maken enkele pittige klimme-tjes. Terwijl wij wennen aan de bergen, vertelt Jo waarom het trainen hier zo goed is. "Tijdens het klimmen gaat je hartslag snel omhoog, tijdens het dalen komt die weer tot rust. Zo krijg je een soort natuurlijke intervaltraining. Lang niet zo
saai als rekenen met je horloge op een vlak stuk Nederlands fietspad. Bovendien worden je spieren stevig en gevarieerd belast. Ook bij het dalen. Vooral je kuiten en je bovenbenen worden zo goed getraind. Lopen in de bergen maakt je sterk. Fysiek en mentaal." Als Jo omkijkt of ik nog kan volgen in de klim, heeft hij nog een advies. "Kleine stapjes zetten en je armen goed van links naar rechts bewegen, dan volgen de voeten vanzelf." Bij gebrek aan adem knik ik slechts bevestigend. We passeren een riviertje over een houten brug en kunnen dan de eindstreep al zien. We moeten alleen nog even het dal in en aan de andere kant de Mont Saint-Jacques weer op.

Groene stroom?
Heerlijk geslapen en een prima ontbijt met Con en zijn vrouw José. Vandaag op het programma: 25 kilometer. Opgewekt haalt Jo ons op. "En ... zin in?" Hij kent de omgeving als zijn broekzak, zo blijkt. Na een stuk door het bos maken we zo’n 200 hoogtemeters over de weg om te eindigen bij twee stuwmeren. Hier wordt groene stroom opgewekt. Dat wil zeggen: met goedkope nachtstroom wordt eerst het water naar boven gepompt. Overdag levert het vallende water duurdere stroom op. Niks groens aan dus. Wel slim. En handig als andere stroomvoorzieningen uitvallen." We dalen vervolgens af en komen uit bij de rivier de Amblève. Ondanks het warme weer zijn de paden hier nog modderig. Er is dus genoeg water voor frisgroene begroeiing, ook in de zomer. Er passeert een groep kajakkers, zo’n beetje de eerste recreatieve gebrui-kers van dit stukje Walloni6 die we tegenkomen. Het pad eindigt even later in Coo, zijn haar waterval een klassieke toeristische trekpleister. Nu vind je er ook het pretpark Plopsaland.

Attention! 25%!
De stoeltjeslift van vroeger is gebleven. Die nemen wij niet. Want onder de kabels slingert een steil, smal pad naar boven. Jo hopt als een berggeitje, ik volg stoempend. Het is de moeite waard: boven op de berg staat een betonnen toren met geweldig uitzicht over de omgeving. Ook krijgen we een visuele terugblik op de net afgelegde route. Door een dicht bos dalen we vervolgens af. We springen over gerooide bomen, hoppen van kei naar rotspartij en genieten van vogelgeluiden. We komen aan in Trois-Ponts en verlaten het dorp vervolgens via een van de steilste openbare weggetjes van Europa naar boven. Op de top staat een waarschuwingsbord voor verkeer dat hier naar beneden wil: Attention! 25%! "Deze klim heeft nog een tijdje in de Waalse wielerklassieker Luik-Bastenaken-Luik gezeten", weet Jo. Dan, knipogend: "Maar hij was te zwaar voor de renners." Op de Mont Saint-Jacques worden we na 22 kilometer en 800 hoogtemeters door Con onthaald op rijstevlaai. En ’s avonds volgt verse forel, dé lokale traktatie. We kunnen kiezen uit zo’n twintig variëteiten.

Koud water
Voor vlaklopers als wij is spierpijn onvermijdelijk, na twee dagen Ardennen. Koud water verzacht, dus ik begin dag drie met een paar baantjes in het zwembad van het verblijf. We willen ons programma immers volmaken met een afsluitend rondje van 10 kilometer. Jo brengt ons vandaag naar het klooster van Farniéres, midden in de bossen, een pleisterplaats voor pelgrims op weg naar Santiago de Compostella. Vermoeide spieren zorgen inmiddels voor minder nauwkeurige coördinatie. Het is dus extra oppassen voor uitstekende boomwortels en losliggend leisteen. Onderweg kijken we de donkere dennenbossen in en krijgen we vergezichten over het dal. Hier en daar staat een bankje om uit te rusten. Die gebruiken we natuurlijk niet. We blijven hardlo-pers, die zelfs blijven dribbelen om het klooster van alle kanten te bekijken. Omdat we niet dezelfde weg terug willen lopen, proberen we een alternatief pad. Onze gids gniffelt als blijkt dat we toch een paar kilometer extra op de teller gaan zetten vandaag. Mij hoor je niet klagen. ’s Middags nemen we afscheid. De spieren blijven nog een paar dagen stram, toch zal de volgende retraite in de Ardennen niet lang op zich laten wachten.

Praktische informatie
•Afstand: de Mont Saint-Jacques ligt op zo’n 255 km van Utrecht en zo’n 50 km van Luik. Per trein: vanaf het station van Trois-Ponts is het nog zo’n 3 kilometer lopen.
•Accommodatie Le Mont Saint-Jacques is de groepsaccommodatie vat Con en José Olislagers. Gericht op sportieve gasten voor groepen tot 71 man. Gasten hebben de beschikking over extra’s als zwembad, sauna en jacuzzi, uitgebreide keuken, een grote huiskamer met bar, tafeltennis spinningfiets en loopband. De slaapruimtes hebben weinig opsmuk, maar wel goede bedden en gedeeld sanitair. Zie voor meer info: www.groepsaccommodatie-ardennen.be
•Doen: dit gebied is vooral geschikt voor sportieve vakanties: wandelen. rennen, paardrijden en mountain biken. Er worden volop outdooractiviteiten aangeboden zoals rafting, wildwaterkajakken en paintball. Ontspannen kan in de Thermes van Spa en Chaudfontaine. Aanraders voor kinderen: pretpark Plopsa Coo en de beroemde Ardenner grotten.
•Kaart & routes: aanrader is de wandelkaart Trois-Ponts van het Institut Geographique National. Daarop staan zeventien wandelroutes die ook mooi zijn om te rennen Toeristische info: www.belgie-toerisme.nl

Meer Jogger Jo Running info: www.jogger.tk