Klik hier voor het dagboek.
Klik hier voor de plaatjes van deze Ardennen vakantie/training

5 km buiten Trois Ponts in het hart van de Belgische Ardennen en op 480 meter hoogte in het dorpje Mont Saint Jacques ligt Groeps accommodatie Le Mont Saint Jacques, in een oase van rust met prachtig uitzicht over weilanden en bossen.

Klik hier voor een uitgebreidere kaart.

Zondag 12-aug-07
Ik vertrek voor een rondje naar de, bij Brume, hoog gelegen waterbassin's van de waterkrachtcentrale Coo. Gedurende de nacht wordt met goedkope stroom water omhoog gepompt. Overdag dendert het zootje weer omlaag en levert dure stroom. Wie dacht dat de Belgen niet slim waren? Na een rondje om de 2 enorme vijvers boven op de berg begin ik aan de afdaling naar Coo. Dit is een helling die zo steil naar beneden gaat dat je de bomen en struiken moet gebruiken om je vast te houden en dan ook nog sommige stukken glijdend op je achterste. Roger Rabbit Rousseau mocht vorig jaar het genoegen mee maken dat hij enkele meters omlaag schoof. Dit levert hem nu nog af en toe nachtmerries op en hij was ook niet echt happig om nu weer te komen. Ik kom ongeschonden beneden en mijn hartslag heeft een uitschieter naar 170 ondanks dat ik over de laatste km meer dan een kwartier deed. De route gaat verder langs de slingerende Ambleve. Via Plopsaland bij de watervallen van Coo kom ik bemodderd in de bewoonde wereld. De wachtende toeristen zien me geloof ik als een attractie. Langs de rivier loop ik naar Trois Ponts waar ik bij de kerk mag beginnen aan een 25% klim naar Le Mont St.Jaques, waar ik na 2:15uur mag douchen.  Ben, Anouk, de kinderen en "oppas" Lina komen ons opzoeken en we lunchen samen. De middag brengen we op het grasveld door met een vrolijk rond trappelende en brabbelende Sterre. De jeugd vertrek na de Belgische frieten weer naar huis omdat er gasten wachten in B&B www.kloosterborgharen.nl. De mails voor Con worden weer bijgewerkt, er is veel vraag naar accommodatie tijdens oud op nieuw en de eerste boekingen voor zomer 2008. Ik begin aan dit verslag.

Maandag 13-aug-07
Vandaag is wisseldag, de Harmonie uit Riemst vertrekt en er komen nieuwe gasten van een discotheek uit Amsterdam. Dat betekend dat er gewerkt mag worden. We hebben hulp want de poetsmadammen zijn allemaal gekomen. Ik verzorg o.a. het zwembad, jacuzzi en sauna. Het is veel trappenlopen en zoeken naar de juiste sleutelbos. Bij het insteken van een stofzuiger gaat het mis want de verlichting van de lounge naar de beneden verdieping begeeft het met een klap. Dat wordt zoeken in 3 zekeringkasten, maar nergens een foutje te vinden. Gelukkig heeft Con een lokaal mannetje dat we bellen en warempel komt opdagen en hij brengt licht in de duisternis. De gasten uit Amsterdam zijn inmiddels gearriveerd en krijgen een rondleiding met instructies. Het zijn zeer vriendelijke gasten die door hun werk in de disco de dag en de nacht hebben verwisseld. Er wordt een kolossale mengtafel met megaboxen geïnstalleerd en een professionele lichtshow maken de attributen voor een gezellig avondje compleet. Als iedereen is gesetteld trek ik de loopschoenen aan voor een mooi rondje van 1:25uur door de bossen langs Basse Bodeux, omhoog naar Brume en de vaste klim naar ons hoog gelegen Le Mont St.Jacques. In de ondergaande zon, met mooi uitzicht, nemen we een aperitief voor het eten. In de nacht, als de discogangers beginnen te leven, gaat het brandalarm af, gelukkig loos alarm.

Dinsdag 14-aug-07
Het leven begint met het lezen en beantwoorden van een tiental mails over de vakantiehuizen en een controle rondje. Hierna trek ik de schoenen aan en ga door de bossen richting Grand Halleux. Ik zie nog een hardloper (Fabrice) op mijn route en vraag op mijn beste Frans welke route hij doet. Hij blijkt een voormalige profwielrenner te zijn die onze Marc Lotz (oei) goed kent . Bij zijn huis in Gr. Halleux nemen we afscheid en besluit ik te gaan voor het betere klimwerk via Spineu richting Wanne. Cote de Wanne is een lekkere 6km kuitenbijter en opgenomen in de Waalse wielerklassiekers. Ik passeer Puzzleplanet en mag nu alle klimwerk beloond zien met mooie panorama's en een lange afdaling naar Trois Ponts. Het venijn van alle trainingen zit hier in de staart want om terug te komen in Le Mont St.Jacques mag ik weer omhoog naar 440m. Dit is hier iets meer dan vals plat te noemen. Na 2:15uur en 24km op de teller is er weer een training steentje gestapeld. De discogangers hebben wat vragen en ondanks het mooie weer ligt het grootste gedeelte binnen met de gordijnen dicht naar een zelf mee genomen groot videoscherm te kijken. Bij de Jacuzzi staan de lege champagneflessen als stille getuigen van een lange nacht. In de middag beginnen de bassen weer te boem boemen. Zelf maken we een wandeling door de bossen. In de nacht gaat weer het loos brandalarm en ik draai me nog een keer om want ik hoor de gasten de toeter afzetten.

Woensdag 15-aug-07
Vannacht heeft het geregend en als ik de loopschoenen aantrek miezert het nog een beetje. Via het bos daal ik af naar het beekje om dan koers te zetten naar Reharmont. De zon is pleiten achter de wolken en om me toch te oriënteren volg ik de hoogspanningsmasten naar het zuiden. Er loopt een landweg die me in Arbrefontaine brengt. Hier moet ik mijn oriëntatiepunten verlaten en loop voor mijn gevoel naar Grand Halleux. Als ik in een klein gehucht iemand in een auto zie stappen vraag ik de richting die ik moet lopen om in Le Mont St. Jacques te komen. De man kijkt bedenkelijk, meldt dat het nog heel ver is en bied me een lift naar Vielsalm aan. Niet veel wijzer loop ik richting het bos waar ik het nogmaals probeer als ik iemand zie. Het zou een kwestie zijn van rechtsaf en dan de gele F0 tekens volgen, hij had ze zelf gezet. De betrouwbaarheid van de Walen zakt met de minuut want ik vind geen enkel spoor. Op mijn gevoel koers ik door het immense bos maar mijn interne tomtom is hier geheel de kluts kwijt. Er zijn geen aanknopingspunten en door het geraas van de wind kan ik me ook niet op geluiden van verkeer oriënteren. Als ik na nog eens een uur zwalken en zoeken eindelijk elektriciteitsmasten zie, denk ik dat de redding nabij is. Ik besluit om alle paden te verlaten en in een lijn, dwars door struiken en obstakels richting de masten te gaan. Tot mijn grote ontsteltenis kom ik nabij de plaats (Arbrefontaine) waar ik ruim 1,5uur geleden het bos in ging er nu weer uit. Het positieve hieraan is dat ik nu goed zit. Een nadeeltje is dat er nog behoorlijk getrappeld moet worden naar Jenny met de wachtende lunch. Dat elk nadeel een voordeel heeft blijkt maar weer, ik mag 3uur bij mijn trainingtotaal schrijven. Na de lunch, die me extra goed smaakt, ga ik het zwembad en jacuzzi schoon maken. De gasten gaan ons vandaag verlaten, tegen 22uur komt de speciale bus hun ophalen. Net op dat moment breekt er een onweer los boven de Ardennen met flitsen die de disco lichtshow doet verbleken. Alle hemelpoorten gaan open en op de paar meter die ze naar de bus moeten lopen krijgen ze de zegen van boven. Na hun vertrek doen we een eerste rondgang door het gebouw om de balans op te maken. Alle ramen staan nog open, ondanks het noodweer, die gaan we als eerste maar sluiten. Het afval dat we overal aantreffen is buiten proporties, een "leuk" karwei voor morgen. Na al de drukte is het 's nachts even wennen om in zo een groot gebouw met zijn tweeën te zijn. Even geen boem boem in het holst van de nacht.

Donderdag 16-aug-07
Puinhoop na vertrek van de gasten is bij daglicht nog groter dan verwacht. De hoeveelheid lege flessen is enorm en mijn ochtend training bestaat uit het heuvelop dragen van dozen vol met leeggoed naar de glasbak. Daarnaast mag ik proberen om alle afval in de vuilcontainers te krijgen. Ik kom als verrassing een kruiwagen ijsblokjes tegen. Rond het middaguur ga ik bij een mooi zonnetje toch de benen strekken en loop de 25% helling bergaf naar Trois Ponts. Via Rue de Paradise en een bosweg kom ik na een kort rondje van 45minuten weer boven in St.Jacques. Morgen komen de poetsmadammen ons helpen om alles weer spic en span te maken voor de nieuwe groep die dit weekend blijft. Con informeert vanaf Kroatië hoe de zaken lopen. Inmiddels heb ik via internet een aantal nieuwe boekingen voor LMSJ geregeld. Con kan nog wat langer op vakantie blijven.

Vrijdag 17-aug-07
Er is een annulering voor een van de vakantiechalets waar ik Nordic walk poles voor had besteld, even snel wat afzeggen. De poetsploeg is op tijd en compleet. Iedereen heeft zijn vast klusje. De lijst met gesneuvelde spullen groeit. Ik vind nog een gaatje om een uur te gaan lopen. De route gaat omlaag naar Trois Pont en dan parallel aan de hoofdweg richting Vielsalm door het bos naar Grand Halleux. Een dik uurtje hobbelen is genoeg want morgen mogen we 3 uur de benen strekken. De volle containers zijn nog steeds niet opgehaald en er is nul komma nul ruimte, nogmaals maar eens bellen met de firma. Als ik het zwembad controleer zie ik een kikker vanaf het afdekzeil in het water springen. Met het schepnet heb ik de springer snel te pakken en plaats hem terug in de weide. De supermarkt voorziet ons van proviand. In de Jacuzzi gaat nieuw warm water. De nieuwe weekend gasten, fam. van de Walle, arriveren tegen 17uur. We geven een rondleiding met uitleg. Deze familie is ons nog bekend van vorig jaar en we verwachten geen grote spatjes. Prijs de dag niet voor hij voorbij is.

Klaus schreef: XXXLauf in der belgischen Eifel
Nach meinem letzten langen Lauf über 32 KM beim Monschau-Marathon hatte ich den Eindruck, dass dieser Lauf an Härte durch keinen weiteren Trainingslauf bis zum Mergelland-Marathon zu übertreffen ist. Doch da hatte ich noch nicht an die Einladung von Jo Schoonbroodt gedacht, der an diesem Samstag zu einem langen Lauf in die belgische Eifel einlud, wo er sich zur Zeit mit seiner Frau als Ferienhaus-Manager aufhält.

Gemeinsam mit Beate erreichte ich gegen 9 Uhr das Ferienhaus in Saint Jacques, wo wir von einer atemberaubenden Aussicht über die Eifellandschaft erwartet wurden. Insgesamt 5 Läufer sind dem Ruf in die Ardennen gefolgt (Lucie, Beate, Hub, Paul, Klaus). Zu Beginn genossen wir beim bergablaufen die Frische und Schönheit der unberührten Natur, bevor wir die erste und wahrlich nicht letzte lange Steigung in Angriff nahmen. Diese war erst ein Vorgeschmack auf das, was uns noch erwarten sollte. Wegen der vielen Postkartenmotive entlang der Strecke nach Coo machte Jo reichlich Gebrauch von seiner digitalen Fotokamera, sodass wir immer wieder Gelegenheit zu einer kleinen Verschnaufpause hatten.

Der einmalige Eindruck vom Anblick der Wasserfälle von Coo verblasste schnell wieder beim Anstieg zum Aussichtsturm hoch über dem Stausee. Selten habe ich mir so sehr die Eigenschaften einer Bergziege gewünscht und die Touristen über uns im Sessellift beneidet, aber mit den unvermeidlichen Gehpausen erreichten wir auch diesen Höhepunkt (im wahrsten Sinne des Wortes). Um diesen Lauf zu einem unvergesslichen Erlebnis werden zu lassen, liess Jo nach 21 Kilometern die Katze aus dem Sack: ein 25%iger Anstieg von Trois Pont nach Saint Jacques, der in mir Erinnerungen an die “muur” von Battice wachrief, nur wollte diese Mauer kein Ende nehmen. Nach fast 3 Stunden und 25 Kilometern am Ferienhaus in Saint Jacques wieder angekommen, hätte ich am liebsten einen Sprung ins beheizte Schwimmbad getan, doch Jo’s Frau wusste uns auch mit einem gedeckten Mittagstisch zu verwöhnen.
 Gerne komme ich in diese Gegend wieder zurück, aber eine Kanufahrt über die Ambleve/Salm wäre dann wohl weniger anstrengend.

Zondag 19-aug-07
Na het controleren van zwembad en jacuzzi ga ik door het bos naar Grand Halleux. In het dorp aangekomen besluit ik niet direct terug te gaan maar eerst nog een stuk richting Trois Ponts te lopen. Het is een mooi pad parallel aan de hoofdweg. Blijkbaar wordt er niet veel gebruik gemaakt van dit pad en heeft de natuur haar kans genomen. Als het pad steeds smaller wordt en uiteindelijk overwoekerd is door brandnetelen kies ik voor de opties "doorrammen". Dit levert me enkele blaren op maar zo kom je nog eens ergens. Uiteindelijk kom je ook hier weer in de bewoonde wereld en klim ik omhoog naar St. Jacques waar ik Frans Lebon tegen het lijf loop. De verrassing is groot als ik ook nog Ben met de kinderen aantref. We lunchen samen en na een potje midgetgolf tussen Sterre en Zonne gaan we voor een wandeling. Onze gasten in LMSJ vertrekken en ik controleer de accommodatie. Als ik merk dat de sauna nog op temperatuur is ga ik zelf ook nog even in het Zweeds zweethok.

Maandag 20-aug-07
Om 9uur zou de monteur voor het verwarmingselement van de jacuzzi zich moeten melden. Een Maastrichts kwartiertje te laat was me wel bekend maar de Waalse variant duurt hier nog iets langer. Na nog een telefoontje komt de erg hulpvaardige Danny opdagen. Omdat de pomp van het zwembad ook niet goed functioneert kijken we daar ook nog even na. De kikkers hebben blijkbaar de weg naar het bad gevonden want nu mag ik er 4 stuks terug in de weide plaatsen. Kortom de morgen is voorbij zonder een meter te hebben gelopen. Rond de middag komen Jan en Lizette ons opzoeken met een suikertaart en gaan we voor een boswandeling. We wisselen wat ervaring uit met de toekomstige opa en oma, die op tijd thuis moeten zijn voor hun "hondje". Na het avondeten, bij invallende duisternis, worden we opgeschrikt door 5 galoperende paarden in onze tuin. De paarden zijn waarschijnlijk van de buren en zijn de wijde wereld aan het verkennen. Met roffelend hoefgetrappel rennen ze in het rond over de kiezel bij de midgetgolfbanen. Erg indrukwekkend zo vlak voor je neus. Ik ga naar de buren 200m verder maar daar doet niemand open. Bij een ander huis in dit uitgestorven gehucht doet een oude Franstalige madam open en probeer ik uit te leggen wat ik gezien heb. Ik mag binnen komen waar oma een beetje Vlaams spreekt. Er wordt gebeld met Sjaak de eigenaar die in Malmedy is. Ik ga voor de zekerheid de poortjes van het zwembad controleren , voordat er een paard zonder badmuts in het water ligt.

Dinsdag 21-aug-07
Vandaag mag ik, na het bijwerken van de dagelijkse boekingen administratie, weer gaan lopen. Buurman Sjaak is de afrastering aan het repareren en alle paarden zijn weer in de wei.  Na het bruggetje over de beek daal ik af naar Henri-Moulin en gaat de route naar Haute Bodeux. Ik volg de bordjes van de Panoramaroute met inderdaad schitterende uitzichten. Uiteindelijk kom ik in Basse Bodeux en keer langs de camping terug naar ons stulpje. De laatste km heuvelop doe ik nog aan krachttraining, want ik neem een met mos begroeide leisteen mee die we tijdens een wandeling verstopt hadden. Het zwembad ligt er uitdagend bij, en zonder gasten geeft een duik in het verwarmde water het gevoel van God in de Ardennen. In de middag rijden we een mooie route via Wanne naar  Stavelot gelegen aan de Ambleve en bezoeken de plaats van de Pinokio's, (Blanc Moussis) gekleed met een witte kapmantel en een rode lange neus. Een wandeling door de stadskern geeft een mooie indruk van de plaats met smalle steegjes en een aantal oude gebouwen zoals de Abdij . De winkel helpt ons weer aan voldoende calorieën. In ons tijdelijk vakantiehuis knabbelen we een lekker stuk Waalse vlaai weg. Het begint te miezeren en ik ga voor een sauna beurt, wat een luxe.

Woensdag 22-aug-07
Het heeft de gehele nacht geregend en voor de eerste keer deze vakantie trek ik een regenjasje aan om te gaan lopen. Eigenlijk zou Vlaamse Reus Marc Quadflieg me vergezellen maar Marc en Jeannine hebben zich afgemeld omdat hun kleinkind Rhûne erg ziek is. Gelukkig gaat het na een dag ziekenhuis beter met de kleine maar opa en oma voelen zich beter op hun gemak thuis. We weten zelf als opa en oma hoe het is als de "dutskes" ziek zijn, je zou het zo willen overnemen. De Ardennen laten vandaag een ander gezicht zien. De rustig kabbelende beekjes zijn nu woeste bergrivieren. Om niet al gelijk met natte voeten te lopen kies ik niet voor het bos maar de verharde weg door de dorpjes Fosse, Reharmont en langs Chateau Amcomont. Het is rustig op de nieuwe weg die nog afgezet is voor alle verkeer. Als ik een pad naar de Croix Lembert zie loop ik langs de hoogspanningsmasten naar Fosse. Via een ommetje kom ik na 1:35, door en door nat, terug in St.Jacques. Na een warme douche en lekkere lunch ben ik weer het mannetje. In de middag komen toekomstige gasten van basisschool De Meulehook uit Geleen een kijkje nemen bij de accommodatie en laat ik hun iets van de omgeving zien. Erg veel zon zien we niet vandaag en de sauna brengt wat warmte. Om 20uur gaan bij buur restaurant Ferme Bodson eten. De visgerechten zalm en forel smaken ons goed. Er komen ook 2 ruiters, cowboys uitgedost met lange jassen en hoed, die hun paarden hier hebben gestald.

Donderdag 23-aug-07
Ik heb me de landkaart goed bekeken en ga wat vroeger weg voor een langere tocht door onbekend gebied. Voor de zekerheid gaat een klein zelf gemaakt kaartje mee. Als ik vertrek stijgen de mistslierten nog op uit de bossen. Onder het lopen bedenk ik wat het lopen toch zo leuk maakt. Is het het zweefmoment waarbij je letterlijk en figuurlijk los komt van de aarde? Of is het juist de landing en afwikkeling? Mogelijk is het ook de afzet waarin je alles stopt om het voortgaan te bereiken. Moeilijk uit te leggen aan een niet loper, hier in de natuur is het in ieder geval dubbel GENIETEN. Het wordt volgens planning Dairomont-Farnieres-Goronne-Arbrefontaine-Amcomont-Fosse-St.Jacques. Na 2:23uur en 25km onder de pantoffels geeft het zwembad de mogelijkheid om de spieren los te maken. Simon Blok meldt me dat ik voor elke 100 hoogtemeters 3 minuten extra trainingstijd mag tellen, dat schiet hier dan lekker op. Na de middag willen we naar een Troc en Broc om daar naar wat leuke oude spullen te zoeken. De zaak zou om 14uur open moeten maar er is geen teken van leven te bespeuren. We wandelen wat in de omgeving van een oude spoorbaan Stavelot/Coo. De jacuzzi moet nog uitgeprobeerd worden met het nieuwe verwarmingselement. Van de nood maken we een deugd en na een uitgebreide test geeft Jenny haar goedkeuring.

Vrijdag 24-aug-07
Het routekaartje voor vandaag Bergeval-Rochelinval-Spineu-Wanne-Aisomont-Trois Ponts-St.Jacques. Het zonnetje doet al goed zijn best en bij een boerderij in Bergeval wordt de weg verspert door een kudden koeien die van de stal naar de weide gaan. Een niet al te jonge boerin, uitgedost met een plastic douchemuts, deelt corrigerende tikken uit, dat mag blijkbaar hier nog. Ook de postbode is overal kind aan huis, de post gaat niet in de brievenbus maar wordt persoonlijk binnen afgeleverd. In Spineu stop ik even bij een drankplaats bij een oorlogsmonument. De klim naar Wanne doe ik deze keer via een watergeul door het bos. Dit is andere koek dan de bij de wielrenners bekende Cote de Wanne over een geplaveide weg. Na een toeristisch rondje door Wanne daal ik af naar Aisomont langs Puzzleplanet. Mijn volgende doel is de uitkijktoren van Trois Pont die diep in het bos en hoog boven het dorp ligt. Na een trappentraining heb ik een adembenemend uitzicht. In de afdaling naar Trois Ponts kan ik weer wat snelheid maken en de 25% helling bij de kerk omhoog komt extra hard aan. Met ruim 2uur GENIETEN op de teller zit de ochtend er weer op. In de middag zon is het goed toeven voor onze lunch. Vandaag krijgen we nieuwe gasten in de Groepsaccommodatie, dat betekend alles nog eens goed nakijken, wat repareren en de jacuzzi vullen. Om 22uur komt er nog een lastminut boeking voor een van de Chalets hier in het park. Met de zaklamp geef ik de gasten tekst en uitleg bij hun weekendhuisje.

Zaterdag 25-aug-07
Onze laatste dag Le Mont St.Jacques. Het km's wensenlijstje Bergeval-Trois Ponts-Coo-Stuwmeer beneden-Bassins Brume-Moulin-Henri. Als ik vertrek is hierboven volop zon maar hangt het dal nog vol met mist. Na een lange afdaling door het bos kom ik bij Petit Paradise. De huizen liggen tegen de bosrand met een kronkelde beek in de tuin. Langs de Ambleve kom ik bij het hoefijzervormig stuwmeer van Coo. Ik loop eerst de binnenste halve cirkel en vervolgens langs de overkant de buitenste ring. Bij de energiecentrale loopt een pad omhoog naar Brume. De klim is al heftig maar als het pad over gaat in een door het regenwater uitgespoelde greppel moet ik alle zeilen bijzetten om nog te kunnen blijven lopen. Ik loop enkel nog op de punten van mijn schoenen. Dit is 45% of meer en de kuitenspieren krijgen het hier zwaar te verduren. De helling ligt vol in de zon en al het water dat ik erin heb gekiept komt er spontaan nu ook uit. De beloning is een fascinerend uitzicht over Coo en de majestueuze Ardennen. Via Brume daal ik af naar Moulin-Henri om te beginnen aan de laatste klim van deze vakantie naar ons honk boven in St. Jacques. Na ruim 2uur hang ik mijn nu afgetrampelde Icebug schoenen aan de wilgen. Mijn doelstelling voor de Mergelland Marathon is volbracht. De voorbereidingen voor de terugreis naar Maastricht worden getroffen en er is contact met de fam. Olislagers die al onderweg van Kroatië naar huis is.

Klik hier voor meer plaatjes van deze Ardennen vakantie/training