E-mail contact op vakantie jo.schoonbroodt@gmail.com

Klik hier voor het vakantie/training dagboek 2011
Klik hier voor het fotoalbum Vakantie Drome 2011

Klik hier voor het actuele weer via Sterrenwacht Le Gessy
Klik hier voor het weer (14 dagen) van de streek (via Zoover.nl)

Of de Nederlandse beheerders (Lam)Bert en Henny www.legessy.com E-mail legessy@hotmail.com
Receptie Tel : +33 (0)4 75 27 84 53
Contact Nederland 0341-418663
Heb je ervaringen met deze camping/omgeving mail me je belevenissen.

De camping wordt beheert door het Nederlandse koppel Bert en zijn vrouw Henny die u gastvrij ontvangen en van alle informatie kunnen voorzien.
Bert is echter dit jaar niet aanwezig en i.v.m. herstel in Nederland na een medici ingreep. Eigenaar Alain Cagossi neemt nu de honneurs waar.
Doe Bert en Henny de hartelijke groeten van Jogger Jo & Jenny Schoonbroodt als je de camping ooit mocht bezoeken?

Plaatsbeschrijving
Drome / Verclause

Dit gebied is echt voor de rust/natuurzoekers en het vertier zul je hier zelf moeten maken. In de kleine dorpjes, veelal tegen een berg, staat de tijd nog stil en meestal zie je overdag geen "kip".
Uitdagingen bieden de bergen en bossen in de omgeving voldoende. Hardlopers, wandelaars en fietsers kunnen zich naar hartenlust uitleven.

Dinsdag 7-jun-21 : Hersteldag
Een stralende zon verwelkomt ons als de oogluiken weer open gaan. Ik bouw de zonneluifel aan de tent voor extra schaduw en sla nog een paar haringen in de rotsachtige grond. In het bosje vijf meter voor onze ingang ontdek ik een ligplaats van een groot onbekend beest. We zitten midden in de natuur, dus dat hoort erbij. De koffie bij het ontbijt in de buitenlucht doet wonderen. Het grote GENIETEN kan beginnen. De wifi verbinding vanaf onze plek met de kerktoren beneden geeft wel signaal maar is door de pastoor geblokkeerd, dat is tegenslag. De oplossing is een wandeling van 10 minuten door de brandende zon heuvel afwaarts naar het zwembad bij de eigenaar, waar wel een open verbinding beschikbaar is. Elk nadeel heb zijn voordeel want Alain trakteert me op een koele drank. Na het middageten komt de stretcher te voorschijn en is het tijd voor een dutje in de schaduw van onze grootste boom. De powernap geeft energie want in de namiddag trek ik de loopschoenen aan voor een eerste training door de mooie natuur. Om te beginnen lijkt me de route over Col de Staton (1220m), die in de "achtertuin" van de camping ligt, een aardige. Na 1:45uur, 670 hoogtemeters, en wat mooie kiekjes is de camping weer bereik. Het lichaam wordt beloont met Frans druivensap oftewel Vin Rouge.

Woensdag 22-jun-11 : Wakker worden met Paukenslagen
Gedurende de nacht heeft het licht geregend, het is weer wennen aan het getikt op het tentdoek. Bij het krieken van de dag krijgen we een knallend pauken ochtendconcert van donder en bliksem. De laatste donderknal is erg nabij en de elektriciteit op de camping valt uit. Het is allemaal van korte duur en tijdens het buiten ontbijt is er weer volle zon. In de plaatselijke supermarkt van Verclause wordt de proviand aangevuld en ook onze "wijnkelder" onder de vouwwagen is nu weer even op peil. In de middag speel ik tuinier rond onze campingstek. Zonder tuingerei ga ik, zoals in het stenentijdperk, de doornstruiken te lijf met een paar stenen. Het resultaat is een opgeruimde camptuin en twee handen vol met stekels. In de namiddag kijken me de sportschoenen uitdagend aan en trek er op uit voor een kort rondje met verkenning van de ruïne bij het kerkje boven op de berg bij Verclause. Ik tref er nog een herderin met geiten. Als we in de avondzon met een wijn nagenieten komt eigenaar Alain op bezoek. Het wordt een laat maar smakelijk diner en na de afwas, die ik "mag" doen, omdat Jenny haar vingers nog van de operatie verbonden zijn, is het bedtijd.

Donderdag 23-jun-11 : Naar het bergdorp Lemps
Het heeft laat in de nacht wat gemiezerd en om 8:00uur start op nuchtere maag mijn tocht naar het bergdorp Lemps. Tijdens de klim komt het zonnetje te voorschijn en de optrekkende bewolking hangt tussen de bergen. De route is ook onverhard te doen maar deze keer kies ik voor de smalle verharde weg en gedurende 2uur kan ik midden op de weg blijven lopen omdat er totaal geen verkeer is. Het water in de bergbeek naast me klatert omlaag en de vogels geven een concert. Bij een klaprozenveld maak ik wat plaatjes en geniet van de uitzichten. Jenny heeft het ontbijt al onder de luifel klaar staan als ik na 17km en 485 hoogtemeters weer op de camping arriveer. De verloren calorieën worden aangevuld met meergranenbrood en verse koffie. Het weer is wisselvallig en gaande weg wordt het een mooie zonnige dag waar we veel lezen en luieren. Bij de waterkraan ligt op een dikke steen in de zon een hagedis hetzelfde te doen. 's Avonds laten we ons de pizza in de ondergaande zon goed smaken en spoelen door met Vin Rouge.
Hier een plaatje van het hoogte profiel (donker bruin) met hartslag (rood) en snelheid (blauw).
Vrijdag 24-jun-11 : Jenny even ziek
De natuurlijke wekker maakt me tegen 8uur wakker. Zelf dacht ik 7 klokslagen te tellen van het kerkklokje beneden in het dal. Zitten we nu in het vakantie ritme? Het rondje ochtend gymnastiek houd ik beperkt tot een uurtje met afdaling naar Verclause en een heen en weer stukje op de stille D116 richting het oosten. In het dorp koop ik, in de enige maar goed gevulde supermarkt, een Pain Complet en een meergranenbrood. Met een gevuld rugzakje begeef ik me weer omhoog naar de camping op 610m hoogte voor het ontbijt. De afwas is mijn werkzame bijdrage aan de dagtaken die we (h)eerlijk verdelen. We luieren en lezen veel op ons plekje met schitterend uitzicht, veel vlinders, gekleurde kevers en vogelgezang. Jenny haar maag is van streek, want de koffie smaakt haar niet. Later in de ochtend voelt ze zich niet lekker en gaat een paar uur plat. Gelukkig is het malheur van korte duur en na het diner maken we een rondje over de camping. We tellen, na wat zoeken, op de uitgestrekte natuurcamping in het totaal vijf campinggasten inclusief ons zelf. Dit is het summum voor rustzoekers. Het is een winderige zonnige dag geweest en in de zon was het goed vertoeven bij een krekelconcert en kwekkerende vogels.

Zaterdag 25-jun-11 : Lekker Lang Luieren
Ook deze ochtend zijn we niet echt vroeg wakker ondanks de volle zon op de tent. Pas om 8uur zoek ik mijn loopspullen op voor de afdaling naar Verclause en rondje Montferrand-la-Farre van 14km met 225 hoogtemeters. Het zonnetje schijnt en je zou zomaar het vakantiegevoel kunnen krijgen. Als (schoon)broodloper kom ik na anderhalf uur op de camping terug met een Pain Tournesol (Zonnebloembrood). Hier een plaatje van de mooie panorama's met geel bloeiende brem tijdens deze tocht. In dit gebied is er ondanks de hellingen nog landbouw en veeteelt. Onder onze boom in de schaduw is het goed vertoeven op de camping met wat leesvoer. In de middag ga ik op kersen jacht. Helaas zijn door de vroege zomer de meeste kersen al overrijp, maar er hangen ook overheerlijke exemplaren. Omdat we tussen de middag al een warme lunch hebben gehad maken we het avondeten makkelijk in de ondergaande zon met stokbrood, kaas en wijn. De huit huit (spreek uit: wiet wiet) vogel laat zich geregeld horen. Het aantal gasten op de ruim 4ha camping loopt op tot 6 stuks, waar ze overal in de natuur staan is van onze plek niet te zien. De "operazanger" (onder de douche) van vorige keer is er in ieder geval en stond de eerste week alleen hier.

Zondag 26-jun-11 : Mooie uitdaging
Om 7:30uur met een staal blauwe lucht en gevulde waterfles verlaat ik de camping richting Champ d'Habit en klim naar Pas d' Ode. Het is een lange klim over een steeds vager wordend karrenspoor omhoog en het is al drukkend warm. De zweetdruppels trekken de vliegen aan en in no-time heb ik een zwerm rond mijn hoofd, harder lopen heeft geen zin. Na elke bocht denk ik dat de klim-pret voorbij zal zijn en na ruim een uur hard werken en 680 hoogtemeters ben ik op de Col de Staton. De Mont Ventoux is vanaf hier zichtbaar. Bergaf heb ik alle aandacht nodig op het pad dat bezaait ligt met stenen. Afdalen vereist concentratie en klimmen transpiratie. Elke stap is anders en een uitglijder is zo gebeurt. Na 2 uur zit de voetreis erop en ben ik weer terug op ons stekkie onder de schaduw boom. Bij de receptie van de camping staat al jarenlang de "AJAX" Amsterdam Spelersbus, het hoe en waarom van deze aanhangwagen mag Bert me een keer uitleggen? Waren ze hier ook op trainingskamp in de tijd van Cruyf? Kan het me niet voorstellen, hier lopen met geen meter vlak! Het is erg warm geworden vanmiddag en het zwembad wordt nog gevuld met water.  Morgen kunnen we plonsen. We krijgen buren uit Hattem Gelderland (Wim en Elita) die een plek in de vallei nemen. Om hun na de rit uit Nederland wat op krachten te helpen drinken we een kop koffie samen. Alain komt tegen de avond voor een afzakkertje en geeft ons tips hoe Jenny van haar hechtingen, na de operatie aan haar vingers voor de vakantie, geholpen kan worden. De eenvoudigste was zelf doen met een kettingzaag maar ook een adres van de dokter in Rosans.

Maandag 27-jun-11 : Op verkenning richting Remuzat
Vandaag stond op mijn verlanglijst de route door de bossen vanaf de camping richting Remuzat. Vanaf de camping gaat een 2km verhard pad omhoog tot een eenzame boerderij. Hierna volgt een aardige klim over stenen tot een dennenbos. Markant punt is een dorre dode den, zie plaatje. Het smalle pad buigt links langs een ravijn en rechts groeien de bomen tegen de helling omhoog. In de schaduw is de temperatuur aangenaam want de koperen ploert is al volop aanwezig. Er liggen massa's dennenappels op het pad en met de losse stenen blijft het elke stap opletten. Ik daal tot een open plek in het bos met een zessprong. Waarom hier een bord verboden te parkeren staat is me onduidelijk want de paden lijken me te smal om met een voertuig te kunnen komen. Het klokje geeft aan dat ik een uur onderweg ben en ik besluit om terug te keren via dezelfde route. Terug in de bewoonde wereld, op het verharde pad, tref ik een hardlopende Duitser van de camping. Lopend wisselen we ervaringen uit en gaan samen terug naar de camping. Jammer dat het maar eenmalig was want morgen gaat hij verder naar Spanje. Totaal vandaag met de looppantoffels aan versloft, voor het ontbijt, 1:45uur en 480 hoogtemeters. Het zwembad is al dagenlang vol aan het lopen met water en vandaag, op de warmste dag, is de eerste plons. In Nederland is er voor morgen weeralarm, de NS waarschuwt voor uitvallende treinen, en dat in de zomer, gekker moet het toch niet worden?

Dinsdag 28-jun-11 : Tourtocht St.Andre richting Alpen
Na een vrij vlakke training over de D116 richting opgaande zon, tot voorbij een schapenboerderij, gaan er weer twee broden mee omhoog naar de camping. We bezoeken de dokter in Rosans om een afspraak te maken voor het verwijderen van de hechtingen uit de hand van Jenny. Daarna bezoeken we het idyllisch plaatsje St. André en maken er een wandeling langs de ruïne en door de smalle straatjes, vaak onder huizen door. We treffen er de campinggasten uit Amsterdam met hun camper, Gerard en Marjon, en maken een afspraak voor een avond borrel. We reizen verder over de rustige D949 richting Eyguians. Het is een mooi natuurgebied zonder veel bewoners en we stoppen bij een klaterend beekje voor een picknick. De route gaat verder naar Orpierre met zijn vele fruitbomen (abrikozen, kersen, noten) waarna de nog smallere  D116 richting Verclause volgt. We hebben een tegenligger en passeren is onmogelijk. Na een stuk achteruit is er een verbreding en kunnen we verder. De bochtige weg slingert langs rotswanden en de temperatuur loopt buiten op naar 33.C. Lang leve de airco. In de supermarkt slaan we weer in voor enkele dagen en een bezoek aan het zwembad bied tevens wifi contact met de buitenwereld. De Amsterdammers komen op bezoek en dat levert verrassende verhalen op zie ook Gerard zijn website www.levenzonderangstvoordedood.nl Tegen middernacht leunen we een tijd achterover in onze ligstoelen om met een wijntje in de hand beneveld de heldere sterrenhemel van het onmetelijke heelal te bewonderen.

Woensdag 29-jun-11 : Tafelberg
De "tafelberg" waar we tegenop kijken vanaf de camping is vandaag mijn jachtterrein. Via een grashelling probeer ik het eikenbos te bereiken maar de eerste pogingen stranden in een wildernis van doorntakken en hellingen van los grit. Onder het motto van niets is onmogelijk zoek en vind ik de gewenste route over de berg met zijn vlakke top. Het oude eikenbos wordt niet onderhouden en omgewaaide dorre woudreuzen dwarsbomen het pad. De beloning van de inspanning is een mooi uitzicht en goede honger straks bij het ontbijt. Na het bos kom ik uit op rotsen hoog boven de Eygues, het riviertje ligt er bijna droog bij. Als toetje loop ik via de ruïne omhoog. Een zonnende hagedis vlucht onder een steen als ik te kort bij kom. Op de verharde helling naar de camping komt een tractor beladen met balen vers hooi achter me aan. In de haarspeldbochten kan ik stukken afsnijden en het wedstrijdje wie er het eerste boven is winnen. Het wordt weer een mooie dag dus op naar het zwembad voor verkoeling. Ik tref er Gerard en Marjon die naar de vrij in de natuur levende vale gieren (Les Vautors des Bronnies) zijn gaan kijken boven op de rots bij St.May. De wind steekt tegen de avond weer op, een teken dat het noordelijk slechter weer is, in onze voortent is het nu goed vertoeven. Ver weg in de Alpen horen we het rommelen.

Donderdag 30-jun-11 : Médecin Rosans
De ochtendlijke verkenningsroute brengt me in het gebied nabij de rivier Eygues. Eerst klim ik een stuk door bosjes richting Lemps en zie op de alpenweide een schaapskudde. Na wat zoeken naar een pad kom ik uiteindelijk beneden bij het riviertje. Veel water is er nog steeds niet en zonder natte voeten is de overkant te bereiken. Met verse proviand vanuit het dorp keer ik terug naar de camping waar slaapmuts Jenny juist haar ogen open doet. Om 13uur worden we bij de dokter in Rosans verwacht om de hechtingen uit de vingers van Jenny te laten halen. De vriendelijke man praat een beetje Engels en maakt er een serieuze act van. Het lijdend voorwerp (Jenny dus) moet plat op bed gaan liggen en de Docteur zet zijn vergrootglas op en haalt er een gereedschapskist met martelwerktuigen bij die het ergste doet vermoeden. Verder meldt hij dat het pijn gaat doen en dat ik voorlopig de afwas mag blijven doen. Kortom hij gaat niet volgens de Franse slag te werk. Uiteindelijk is zijn kunstje vrij snel geklaard en zijn we €23 en zes hechtingen lichter. Waar krijg je zoveel medische zorg voor zo weinig geld? We bezoeken na afloop de kerk van Rosans en steken een kaars aan voor (schoon)moeder Maike die vandaag precies zes weken geleden overleden is. In Verclause wandelen we nabij de ruïne waarna het de rest van de dag het weer campinglife is.

Vrijdag 1-jul-11 : Lemps onverhard
De dagelijkse portie vetverbranding brengt me vandaag via het onverharde pad bij Salle de Fette richting Lemps. Het beloofd weer een stralende dag te worden en de wind zorgt voor verkoeling onderweg. Het klimmen op de hobbelige losse stenen gaat moeizaam in de vroege ochtend. Het lijf is nog niet goed wakker en ik moet extra hoog mijn benen optillen anders stoot ik me aan elke oneffenheid. De mooie uitzichten vergoeden veel en eenmaal boven volgt er een lange afdaling waarbij ik nog een boerderij mag passeren waar een paar blaffende viervoeters, die geen fan van me zijn, hun opwachting maken. Het geblaf klinkt agressief maar na wat gedonder op zijn "Mestreechts" druipen de helden af. Aan de weg naar de camping wordt gewerkt omdat er wel al teveel asfalt in het ravijn is gedonderd, Europese subsidie? Na 2uur en 525 hoogtemeters lever ik weer een vers brood af bij "le Patronne" Jenny. We nemen voor het ontbijt afscheid van de sympathieke Amsterdammers Gerard en Marjon die het noordelijker in de Drome gaan opzoeken met hun campingwagen. De Hop, een rood/bruine vogel, zwart/witte vleugels, lange snavel en prachtige kuif laat zijn geluid horen, het klinkt als poe poe.
 

Voor de verandering (na meer dan 40 jaar) scheer ik mijn baard en snor eraf. Of dat lang houdt is de vraag, want ik zal niet de tijd nemen om me elke dag te scheren. Een simpel rekensommetje leert me dat door niet te scheren (5min per dag) in al die jaren ik 365dagen*5minuten*40jaar = 1216uur tijd heb gehad voor andere leuke dingen zoals hardlopen. Dat komt overeen met de tijd die ik spendeerde de afgelopen 3 jaar aan hardlopen.

Tijd is dus te maken!

De plussen en minnen van deze onbezonnen actie moet ik nog inventariseren. Op vakantie doe je dat soort dingen blijkbaar.

Zaterdag 2-jul-11 : Lopen zonder baard
Het zijn niet zo zeer de km's die hier in de Drome tellen maar veel meer de looptijd en het aantal hoogtemeters. Halfweg de vakantie staat de hoogteteller op ruim 4000m. Vandaag de eerste keer op pad zonder baard. Gestroomlijnd voelen de uitkomende stoppels van mijn "verloren vriend" niet aan. In Montferrand staren de ezels me aan en bij de geitenboerderij pronken de bokken met hun sik. Ik ben bezig met de "Koningsroute", of te wel de "Route du Roi" zoals ik de zelf bedachte route noem. De uitdaging is om diep in de bergen ongeschonden voorbij een vervallen maar bewoonde boerderij in La Farre te komen en door te steken naar Lemps. Alain heeft me het huzarenstukje afgeraden omdat er vervaarlijke honden de boel bewaken en de bewoner niet erg gesteld is op vreemd volk. Het verhaal doet de ronde dat hij de geiten in zijn woonkamer laat rond lopen en de stront inmiddels tot het plafond ligt. Vanaf een heuvel is de boerderij zichtbaar met een stuk plastic over het dak. Ik zie niemand en besluit om mijn (on)geluk te wagen. Net als ik tijdens het passeren denk er goed vanaf te komen springen er zes blaffende honden uit een vervallen schuur en is het alle hens aan dek om de agressievelingen van me af te houden. De hartslag bereikt piekwaarden. Zonder kleerscheuren weet ik weg te komen en zet voet richting Lemps waarna de afdaling richting Verclause volgt. Na ruim 2:15uur ben ik weer terug bij af en een ervaring rijker. De middag wordt doorgebracht met onze buren Wim en Elita.

Zondag 3-jul-11 : Op weg naar Roussieux
De zondagochtend ontspanning voor 60+ bestaat uit achter de geraniums zitten of de loopschoenen aantrekken. Ik kies voor de laatste optie en ga over de rustige D116 naar Roussieux. Na een korte verkenning van een pad dat doodloopt in de rivier de Eygues zoek ik het hogerop langs lavendelstruiken die visite hebben van vlinders en rood gekleurde kevers. De krekels zijn in deze mooie natuur mijn supporters met hun gesjirp. Na ruim 2 uur zit het loopfeest er voor vandaag weer op en kom ik met twee broden terug op de camping. De laatste week gingen er in zeven trainingen, ondanks het geaccidenteerde terrein, precies 100km onder de loopsloffen door. Ik heb 3 paar Asics schoenen bij me dus kan nog even vooruit. Alain komt nog met de tractor op bezoek en heeft dochter Jennifer bij zich. Ik vroeg me al af waarom er dit jaar hier zoveel aan de weg wordt gewerkt maar nu blijkt dat de Tour de France op 19-juli hier voorbij komt op weg naar Gap. Helaas mogen we dan weer aan "De Arbeid" en gaan het live dus missen. Gezien de temperatuur denk ik dat de schaduw van onze boom op de camping en het zwembad de favoriete plekken voor vandaag gaan worden. Lekker luieren, lezen, niets doen, zwemmen, wandelen, vakantie in de Drome haalt de "goede" dingen uit een mens naar boven?
Het plaatje van de dag was een vlinder fladderend rond een lavendelstruik.

Maandag 4-jul-11 : Les Vautours des Baronnies
Het is nog bewolkt als ik van de camping vertrek richting het klooster bij Rosans. De landweg in de richting van de abdij eindigt bij een splitsing met het bord "Privé". Het rechter pad gaat door een beekje naar een boerderij waar ganzen het territorium bewaken, het pad links af gaat naar een weide en eindigt in een boomgaard met kweeperen. Tussen de boompjes is een karrenspoor dat ik volg en na een tweede bord privé loop ik naar "Monastere Notre Dame de Misericorde". Het is er een rustgevende en goed onderhouden omgeving. Na een uurtje keer ik via het zelfde pad op mijn sporen terug naar de winkel in Verclause. Daar tref ik onze achterbuurman Wim die ook hardlopend brood komt halen. Samen lopen we gepakt terug omhoog naar de camping voor het ontbijt. Na de middag rijden we richting Nyons naar St.May. Het dorpje ligt hoog boven de kloof waar het riviertje de Eygues doorstroomt. Er wordt aan de rotswand gewerkt en om de 20 minuten mag er even het verkeer omhoog rijden. We willen hoog in de bergen de hier, sinds 1992, in het wild levend vale gieren (Gyps fulvus) met een spanwijdte van 2,5m gaan bekijken. Er staat een aanduiding Les Vautours en de weg wordt steeds smaller. We kunnen in een haarspeldbocht mooi om een tegenligger, dat is op de rest van de route bijna onmogelijk. Uiteindelijk komen we boven op het plateau St.Laurent bij de onverharde parkeerplaats van St.May - Abbaye Bodon. Er staat een klein kerkje/kapel met wat eenvoudige banken gemaakt van houten latten zonder verdere tierelantijnen. Jenny schrijft er in het gastenboek en we wandelen rond het deels vervallen gebouw. De gieren zien we in de lucht zweven en ze blijven uren op de thermiek rond de bergtoppen draaien. We keren terug naar beneden na een bezoek aan een lavendelveld en hebben onder weg spectaculaire uitzichten. Achteraf vernemen we dat we voor het beste zicht op de gieren een parkeerplaats te vroeg boven op de berg zijn gestopt. Op de camping trek ik de loopspullen nog eens aan voor de tweede trek van vandaag. Vanmorgen ging het vrij vlak en nu maak ik wat klimmeters.

Dinsdag 5-jul-11 : Zoek het geschoren schaap?
De wolken van gisteren zijn noordwaarts en de hemel is weer strak blauw als ik de tent open rits. Vannacht mocht ik bij heldere hemel de sterren pracht aanschouwen omdat een beest me uit mijn slaap had gehaald. Natuurlijk was ik dat zelf schuld omdat ik de vuilniszak niet had opgeruimd en dat lokt altijd vreemd volk. Het plan voor de ochtend training is een onverhard pad naar het bergdorp Lemps te zoeken. Een mogelijkheid naar boven heb ik al verkend en vandaag dus "un autre route" omhoog. Het pad slingert twee sporen naar boven, waarschijnlijk rijdt hier af en toe een boer naar zijn bergweide. Nu is er geen levend wezen te bekennen hoewel het geritsel in de struiken me aan vluchtende hagedissen doet denken. Eenmaal boven in Lemps maak ik wat plaatjes in een mooi bloeiend lavendelveld en even later kruist een schaapskudde mijn pad. De honden hebben me eerder in de smiezen dan de herder en stormen keffend op mij af. Na een praatje met de herder kan ik aan de afdaling naar Verclause beginnen. Na de lunch trek ik naar het zwembad voor een plonspartij en update van dit internet verslag. Onze achterburen Wim en Elita komen voor een aperitief en het avondeten wordt tegen negen uur smaakvol genuttigd.

Woensdag 6-jul-11 : Trainingsrondje met Martijn
Vandaag heb ik compagnie als ik om half acht vanaf de camping vertrek. Martijn uit Leiden heeft de loopschoenen mee genomen op vakantie en wil wel een uurtje met me mee lopen. Zijn conditie is goed en volgende week wil hij de Mont Ventoux op fietsen. We lopen van Verclause naar Montferrand-la-Farre en na een half uur besluiten we om niet te keren maar er een wat langer rondje van te maken. De lavendelvelden zijn nu in volle bloei en verspreiden een bedwelmende provinciaalse geur. Op de terugweg gaat de winkel juist open en de reuk van het warme brood komt me tegemoet. Na anderhalf uur kan het ontbijt weer aangevallen worden. Op de camping zie ik de hop rond vliegen, een aparte vogel die gaten pikt in de bomen waar zich vervolgens insecten in nestelen die hij dan weer komt oppeuzelen. Bij het zwembad wordt er tussen het zwemmen door naar radio Tour de France geluisterd. Alain komt tegen de avond nog bij ons langs met zijn 4 weel tractor en neemt me mee naar het uiteinde van de camping om me een verkorte route door een ravijn naar de Col de Staton en Col de Raton te tonen. De laatste staat nog op mijn verlanglijst voor deze vakantie. Het wordt nog een warme zomeravond met krekelgeluiden vanuit het grasveld.

Donderdag 7-jul-11 : Col de Staton en Col de Raton
Even na 7uur rits ik de tent open voor het huzarenstukje van de vakantie. Via Google Earth heb ik me verdiept in de mogelijkheden voor een voetreis naar Col de Staton en campingbaas Alain heeft me een mogelijkheid aangewezen om door het ravijn een stuk naar de top af te snijden. Met een gevulde waterfles begin ik aan de klus vanaf de camping oostwaarts naar het ravijn. Er is geen echt pad omlaag en al glijdend over de losse stenen kom ik beneden bij een klein waterstroompje. Dat was nog het makkelijkste deel van de klus. Ik sta nu in het beekje met voor en achter me een steile rotswand, hier en daar begroeid met stekelige planten. Terug is geen optie en omdat ik geen echt pad omhoog zie begin ik maar lukraak omhoog te klimmen op handen en voeten. Losse stenen die ik tijdens de klim aanraak veroorzaken een lawine beneden mij, gelukkig zijn er geen volgers. De wand wordt steeds steiler en het aantal punten waar ik houwvast heb steeds minder. Bijna boven durf ik niet naar beneden te kijken en op mijn buik kruip ik over de grasrand. Nog geen 500m van de tent en mijn hardslag piekt meer van de spanning dan van de inspanning. Ik kom nu in een lavendel gebied met een paar ruïnes. Dit is een deel van de route naar Col de Staton (1100m) dat me bekend is. De benen willen deze morgen niet echt vooruit dus op de steile stukken wandel ik omhoog. Na een uur en een kwartier klimmen is de eerste col bedwongen. De afdaling omlaag richting de volgende klim doet me in een kale alpenweide belanden en geeft de benen kans voor herstel. De pret is maar voor even want het pad richting de Col Raton kent weinig bochten en gaat steil eindeloos over losse stenen omhoog. De beloning komt een half uur later als ik boven op de Raton (1295m) sta. Een fascinerend weids uitzicht richting Remuzat en Cornillac en achter me kijk ik over de Staton naar de Mont Ventoux. Veel tijd om te verpozen heb ik niet want ik ben inmiddels twee uur van huis als ik aan de afdaling naar de camping begin. Door de vermoeidheid wordt de concentratie minder en stoot ik mijn dikke teen tegen een steen die niet wilt schuiven. Het gevolg is een gescheurde nagel en wat extra alertheid tijdens de rest van de afdaling. Na drie kwartier dalen (springen over losse stenen) mag ik het laatste stukje naar de camping weer klimmen. Het ontbijt met warme broodjes smaakt na 2:45uur buitenlucht als een koningsmaal. Het wordt een winderige zonnige luierdag en het motto is: Er is niks mis met niks doen.

Vrijdag 8-jul-11 : Col de Soubeyard
Tijdens onze tweede gezamenlijke training wil ik de lat voor Martijn wat hoger leggen. Via het onverharde pad bij "Salle de Fête" omhoog richting Lemps. De afspraak is om na een half uur klimmen de balans op te maken en dan beslissen om door te gaan voor een rondje of, als het niet loopt, terug te keren via dezelfde route. Martijn is een doorbijter maar ontkomt niet, gezien zijn aanvangtempo, aan de onvermijdelijke man met de hamer. Lopen wordt wandelen steunend met de handen op de knieën maar we gaan door. De beloning is een mooi uitzicht over de bergen bij een opkomende zon. Na anderhalf uur zijn we terug in Verclause. Na het ontbijt gaan we met de auto op pad voor een picknick en bezoeken Col de Soubeyard. De lavendel vraagt om geplukt te worden en even later hangt de geur in de auto. In de afdaling richting Buis les Baronnies, stoppen we voor Tarendol voor een picknick onder een schaduwrijke eikenboom. Onder in het dal is het een lappendeken van lavendelvelden, abrikozenbomen en wijnvelden.  Het eeuwenoude kerkje van St.Jalle trekt onze aandacht en we stoppen er om het gebouw van binnen te bekijken. In al zijn eenvoud en zonder opsmuk meer dan de moeite waard. Het vervolg van de reis gaat door de mooie Georges St.May. Een kloof met steile rotsen waar tussendoor de rivier de Eygues zich een weg baant. Als mens zijn we maar nietig tussen de machtige rotsen.

 Smikkelen aan de Mirables
De oogluiken gaan vandaag wat later open en na achten vertrek ik richting het klooster bij Rosans. Onderweg wordt mijn aandacht getrokken door de zwarte hellingen bij de tafelberg en het lijkt me een uitdaging om via deze gruismassa naar boven te klauteren. Ik kom een heel eind ondanks complete aardverschuivingen maar geef de moed op als ik op een richel, met links en rechts een afgrond, verder moet. Op handen en voeten laat ik me terug naar beneden glijden. Nabij het klooster groeien rijpen Mirabels en van deze heerlijke kleine pruimen kan ik blijven eten. Tot nu toe kende ik enkel de gele versie maar de struik ernaast heeft rode vruchten en lijkt me nog rijper omdat er veel vruchten op de grond liggen. Wie niet waagt blijft maagd en de onbekende vrucht smaakt heerlijk. Na minuten lang schransen ga ik met tegenzin verder de helling omhoog  richting Rosans, in de wetenschap dat er op de terugweg nog wat lekkernij genoten kan worden. Het ochtend vertier levert me vandaag meer calorieën op dan dat ik verbruik. Om elf uur komt campingboss Alain me ophalen om even een paar aanwijsborden van richting de camping bij de nieuwe weg beneden in het dorp te plaatsen. Het grondwerk (ijzeren paal in de grond) zou zijn gebeurd door de mannen die de nieuwe vangrail hebben geplaatst. Als Alain het resultaat ziet waar we de borden aan moeten bevestigen hoor ik minuten lang niets anders als gedonder. De paal is zo scheef in de rotsachtige grond geslagen dat hier geen bord fatsoenlijk aan vast te maken valt. We gaan terug naar boven om een elektrisch lasapparaat en extra beugels te halen. Het resultaat mag er zijn, aan de scheve paal staat nu een goed zichtbaar bord en ook nog waterpas. Dochter lief Anouk meldt ons dat ze goed op de camping ten zuiden van de Ardeche zijn aangekomen.

Zondag 10-jul-11 : Lily de huispoes
Omdat ik vroeg wakker ben en de natuur op de berg, achter de camping, meer dan de moeite waard is om nog eens te bezoeken ga ik via de ezelboerderij omhoog naar Col de Staton. Er hangt nog ochtend nevel in het dal en al klimmend stijgt ook de temperatuur. Als ik via de andere zijde de Col afdaal om brood in Verclause te halen zie ik mijn buurmannen al met brood omhoog komen. Het broodlopen vanaf de camping 2km omlaag en 2km omhoog wordt nu door meerder campinggasten gepraktiseerd. Bij het ontbijt is Lily onze huispoes ook weer van de partij. Snorrend draait de aanhankelijke poes om ons heen en wie kan haar dan weerstaan om geen eten te geven? Zwangere Lily vindt het blijkbaar gezellig bij ons want ze ligt er gemoedelijk bij en doet een dutje.

Maandag 11-jul-11 : Er wordt aan de weg getimmerd
Ik ga vroeg op pad via de verharde wegen naar het gehucht Auberge. Dit valt onder de Haute Alpes, het departement dat direct aansluit aan de Drome. Op de terugweg naar de camping zie ik dat er een grote asfalteermachine op de bergweg staat en er geen auto van de camping op of af kan. Dat is tegenslag want we willen vandaag naar de markt in La Motte Chalancon en een bezoek brengen aan een Nederlandse koppel uit Soest bij hun vakantiechalet dat ze ook verhuren. Er is een alternatieve 2km route om van de camping af te komen via een rivierbedding en een erg hobbelige landweg vol met scherpe stenen. We besluiten de afzettingsborden te verplaatsen en de gok te wagen maar komen twee keer op de smalle weg een grote vrachtwagen tegen die geen meter achteruit wil rijden. Uiteindelijk lukt het ons om weer asfalt onder de wielen te krijgen en koers te zetten naar de markt van La Motte. Het typisch Provençaals sfeertje hangt er met alle reukjes en muzikanten. Tegen het middaguur gaan we opzoek naar het vakantiehuis van Els en Klaas de Waard. De routebeschrijving via de D614 brengt ons bergopwaarts met mooie uitzichten en de blauwe kar in de voortuin is het teken dat we zijn gearriveerd op de plaats van bestemming. Els en Klaas ontvangen ons hartelijk en in de schaduw van de eikenboom horen we mooie verhalen van deze gastvrije familie. Het vakantiehuis ligt er prachtig bij, heeft een ruime indeling en is een aanrader om eens te huren. Zie hun Drôme huis te huur (klik hier) In de namiddag zetten we weer koers richting camping waar de werkzaamheden aan de bergweg nog niet zijn afgerond. Op het hobbel de bobbel pad waag ik me niet meer met de auto en laat deze onder in het dorp staan. De inkopen welke we zo juist gehaald hebben en niet lang houdbaar zijn stop ik in een isolatietas en de rest in de rugzak. De buitentemperatuur is ruim 33.C in de schaduw maar wij lopen in de volle zon langs het gloeiend hete nieuwe asfalt omhoog. De werkelijke temperatuur bereikt voor Jenny haar gevoel saunawaarde en na 1km teerlucht ziet ze het dan ook niet meer zitten. De wegwerkers zijn ons vriendelijk gezind en als we vragen voor een taxi in ruil voor een paar "bieres froides" zijn we weer snel op de camping. Tegen de avond is het asfalt genoeg afgekoeld als ik er als een van de eerste met de auto over ga. Ik zie nog de voetstappen, als blijvend aandenken, in het zwarte asfalt van onze hete helse tocht.

Dinsdag 12-jul-11 Mont Ventoux
Vandaag geen ochtendtraining maar vroeg uit de veren voor een afspraak met dochter Anouk en de "Bups" voor een dagje Mont Ventoux en omgeving. Omdat de weg omlaag vanaf de camping vanaf 8uur afgesloten zal zijn wegens werkzaamheden vetrekken we vroeg. We rijden de slingerweg door de mooie Gorges St.May naar Nyons en zetten dan koers Vaison la Romain om uiteindelijk via Malaucène aan de klim van de Mont Ventoux te beginnen. Op de eerste parkeerplaats klappen we de stoelen uit en laten ons het ontbijt, met vers brood van de bakker onderweg, goed smaken. We wachten hier op de Lumesen. Het is een aardigheid om de fietsers die juist aan hun klus omhoog zijn begonnen te observeren. Met nauwelijks 3km in het zadel is het voor sommigen al een martelgang en de kans dat ze vandaag fietsend de top halen is wel erg klein. Er passeert ook een hardloper die me inspireert om bij de volgende parking ook het loopkloffie aan te trekken. We zijn bij Chalet Liotard (Mont Serein) en Jenny gaat verder met de auto naar de top. Het is nog 6km (450m stijging) om op de top van de Kale Berg op1912m te komen. Ik begin vrij fris aan het mooiste stuk van de klim en er is geen fietser die me voorbij komt. Zelf haal ik de pedaaleurs met de bosjes in en hun verwondering is groot bij de passage. Genietend doorkruis ik het maanlandschap op de kale top. De berg doet zijn naam eer aan want eenmaal boven giert er een koude wind en is een warm jasje welkom. We drinken nog een kop koffie in het restaurant op de top en rijden via de andere kant van de berg omlaag naar Bédoin. Het oude gedeelte van Vaison la Romain is altijd een bezoek waard. Zonne en Sterre kunnen zich uitleven in de vele fonteinen en op de markt is Sterre bij een handtasje niet weg te slaan. Haar keuze is definitief en alle alternatieven krijgen geen  goedkeuring van de mademoiselle. Na een drankje met uitzicht op de oude brug van Vaison nemen we afscheid van de Lumesen en keren terug naar de camping. Tegen de avond zijn we weer op de camping en ronden de mooie dag af met "druivensap" van de Mont Ventoux (13%).

Woendag 13-jul-11 Rust/Regendag
Er hangen donkere wolken boven de Drome als ik de camping verlaat en over de D116 richting  Roussieux loop. Het is een prima temperatuur om te lopen en in de klim schijnt de ochtendzon me tegemoet. Als ik na ruim een uur besluit om weer richting de camping te lopen zie ik een onheilspellende donkere lucht vanaf het zuiden naar Verclause komen. Even later gooien de weergoden er nog wat lichtflitsen en donderslagen tegen aan voordat de hel boven me los breekt. Alle goede komt van boven, zeggen ze, en in dit geval is het een dik regengordijn. Een aardige Fransman stopt zijn auto als hij me in het natuurgeweld ziet lopen, in korte broek en singlet, en vraagt bezorgt of ik wil instappen. Ik bedank voor de service, want voor de temperatuur hoef ik het niet te doen en door en door nat ben ik toch al. Als een verzopen kat kom ik de winkel van het dorp binnen voor "Ons dagelijks brood". Terug op de camping is het weer droog en wordt het een zonnige dag. We helpen onze achterburen Wim en Elita met inpakken voor hun terugreis naar Hattem (Gelderland) en toosten op de afgelopen vakantie waar Wim door elke morgen naar beneden te lopen voor brood een goede Start-toRunner werd en thuis de loopdraad verder oppakt (beloofd hij).

Donderdag 14-jul-11 Inpakken voor de terugreis
Het laatste loopje van deze vakantie, morgen thuisreis, doe ik gezamenlijk met Martijn die afgelopen maandag de Mont Ventoux fietsend heeft bedwongen. We gaan vanaf de camping omhoog naar de Col Staton. Na minder dan een uur zwoegen zijn we boven op de berg. Er waait zo vroeg nog een frisse wind ondanks de zon. In de afdaling is het "dansen" tussen de losse stenen. Terug op de camping kan ik de balans opmaken van 25 trainingen deze vakantie. Met een totaal van ruim 42 uur is er meer dan een werkweek met de loopsloffen door gebracht in deze uitdagende omgeving. Het km totaal komt uit op 332km, maar wat hier meer telt zijn de bijna 10.000 hoogtemeters. De volgende klus voor vandaag is het inpakken van alle spullen en de vouwwagen inklappen. Om 15uur is alles opgeborgen en rijden we de de camping af naar het Gite bij het zwembad van Alain dat we voor de laatste overnachting gebruiken. Het voordeel is dat alles droog is opgeborgen en we morgen vroeg op pad kunnen. De avond van de Nationale Franse feestdag brengen we met een BBQ door bij Alain en Christianne. Het is jammer dat we vroeg op moeten want de spijs en drank smaken ons goed. Uiteindelijk kiezen we tegen 23uur voor ons bed en bedanken Alain, die dit jaar een echte gastheer was, voor de geweldige weken op Camping Le Gessy.

Vrijdag 15-jul-11 Terugreis
Om 6:30uur worden we wakker en met een kan verse koffie beginnen we aan de ruim 900km richting Nederland. Op aanwijzing van Alain gaan we niet via Nyons naar de autoweg bij Montelimar maar kiezen voor een binnendoor weg via Remuzat, Bourdaux naar de tolweg bij Valences. Onderweg stoppen we bij een warme bakker en op een rustplaats in de natuur nemen we ons ontbijt en bekijken voor het laatst de mooie natuur van de Drome. De nieuwe route brengt ons via een smalle weg over een mooie col met aan een kant een overhangende rotswand en de andere kant het ravijn, beslist geen route om met een caravan te rijden. In Valence kiezen we de verkeerde oprit en in plaats van de tolweg A7 rijden we op een autoweg N7 of te wel de Route National. Het is een rondweg om Valence en het voornemen is om ergens weer op de tolweg uit te komen. Als het fout gaat gaat het ook goed fout want we missen, omdat we op de linkerbaan rijden en vrachtauto's rechts, de afslag naar de A7 en zitten nu op een autoweg naar Grenoble in plaats van naar Lyon. Zonder Tom-Tom betekend dat op de ouderwetse manier op de landkaart kijken en ergens binnendoor steken. We belanden in allerlei Franse dorpjes met wel tig verkeerslichten die natuurlijk allemaal op rood springen als wij eraan komen. De mooie tijdwinst van vroeg opstaan gaat grotendeels verloren maar uiteindelijk komen we op de A7 naar Lyon. Rond 11uur in de ochtend passeren we de tunnels en de drukte op de weg richting noorden is beduidend minder dan richting zuiden. Met elke 2uur een chauffeur wissel schiet het met 130km op de teller lekker op via de tolweg Dyon-Toul. Op de weg Nancy-Metz zijn er snelheidsbeperkingen en om 16uur doen we Luxemburg aan. Hier komt de vrijdagavondspits op gang en als al het verkeer van 6 banen naar 2 banen moet komen we in een langzaam rijdende file. In België nemen we nabij Arlon de afslag naar Martelange (N4). De vele tankstations aan een kant van de weg leveren benzine tegen Luxemburgse prijzen en er zijn geen wachttijden zoals in Luxemburg zelf op de autoweg. De twee keer twee baans N4 komt weer uit op de autoweg naar Luik waar de route door het centrum en langs de Maas vlotjes loopt. Om 19:30uur zijn we na een rit van 12,5uur weer veilig in Maastricht (Heer). Het is een droge avond en de vooruitzichten voor Nederland zijn minder. Dat doet ons besluiten om de vouwwagen open te klappen en alle spullen eruit te halen zodat deze klaar is voor de stalling. Buurman Ton helpt een handje en even later liggen de camping spullen op de zolder en kan er onder het genot van een koud biertje nagenoten worden van een mooie (rust) droomvakantie.

Klik hier voor het fotoalbum Vakantie Drome 2011

25	Trainingen Drome - Verclause 				2011	
	Totaal	332 	42:45	9973	131	94	7,8	7:43	
		Km	Uren	Meter	beats	beats	Km/u	minuts	
Datum   	Afstand	Tijd	Klim	HFmax	HFgem	Vgem	Km-tyd	Opmerkingen
21-jun-11	11,1	1:45:00	614	144	103	6,3	9:27	Le Gessy - Col de Staton - Le Gessy
22-jun-11	8,0	1:00:00	204	121	85	8,0	7:30	Ruine Verclause
23-jun-11	17,0	2:02:15	502	131	96	8,3	7:11	Verclause-Lemps-Verclause
24-jun-11	10,5	1:12:25	138	106	89	8,7	6:53	Verclause-heen en weer D116
25-jun-11	13,5	1:36:30	214	119	92	8,4	7:08	Verclause - Montferrand-la-Farre-vv
26-jun-11	12,1	2:00:00	685	127	92	6,1	9:55	Champ d'Habit-Pas d' Ode-Col Staton
27-jun-11	12,1	1:49:50	460	123	87	6,6	9:04	Richting Remuzat
28-jun-11	15,7	1:50:00	155	121	88	8,6	7:00	D116 Mange-Feves
29-jun-11	10,5	1:46:20	340	148	84	5,9	10:07	Tafelberg+Verclause
30-jun-11	8,5	1:20:00	230	113	80	6,4	9:24	Verclause Eygues rivierdal
1-jul-11	16,2	2:00:00	524	127	90	8,1	7:24	Onverhard richting Lemps
2-jul-11	19,1	2:15:00	479	129	90	8,5	7:04	Montferrand-Farre-Lemps-Verclause
3-jul-11	18,0	2:00:00	183	140	96	9,0	6:40	D116 naar Roussieux
4-jul-11	11,8	1:20:00	228	123	88	8,9	6:46	Monastere Notre Dame de Misericorde
4-jul-11	8,5	1:20:00	420	126	103	6,4	9:24	Camping-Ezelboerderij-ColStaton
5-jul-11	18,3	2:10:00	468	128	91	8,4	7:06	Onverhard linksom naar Lemps
6-jul-11	14,1	1:29:15	221	139	98	9,5	6:19	Verclause - Montferrand-la-Farre met Martijn
7-jul-11	14,4	2:30:00	874	139	86	5,8	10:25	Col Staton en Col Raton
8-jul-11	14,5	1:47:20	525	139	100	8,1	7:24	Onverhard richting Lemps met Martijn
9-jul-11	12,0	1:34:45	305	138	88	7,6	7:53	Naar het klooster Rosans v.v.
10-jul-11	15,0	2:00:00	660	121	92	7,5	8:00	Ezelboerderij-Col Staton-Verclause
11-jul-11	13,4	1:30:00	155	129	92	8,9	6:42	Verclause-D116-Auberge
12-jul-11	6,0	0:35:00	432	164	152	10,3	5:50	Mont-Ventoux laatste 6km
13-jul-11	20,1	2:11:45	313	136	98	9,2	6:33	D116 naar Roussieux
14-jul-11	11,5	1:39:40	644	139	100	6,9	8:40	Rondje Col Staton met Martijn

v>v

Heb je een vakantietip, ervaring / reacties? Mail me
Klik hier voor de andere Jogger Jo vakantie verhalen