Kaapstad 2008 - Two Oceans Marathon - Jogger Jo de "Grijze Keniaan" Zuid-Afrika
Zuid-Afrika is een republiek in het zuiden van het Afrikaanse continent.
Inclusief de “onafhankelijke” thuislanden Bophuthatswana, Ciskei, Transkei en de
Walvisbaai, is Zuid-Afrika 30 keer groter dan Nederland. De kustlijn heeft een
totale lengte van 3000 kilometer. Het land is voor Afrikaanse begrippen een
welvarend land en bezit één van 's werelds mooiste flora en fauna. Vooral het
indrukwekkende wildlife met de 'Big 5' en het afwisselende landschap behoren tot
Zuid-Afrika's rijkdom. De wijnen kunnen zich meten met de beste ter wereld.
Kaapstad
Kaapstad (2 miljoen inwoners) is de hoofdstad van de Westelijke Kaap provincie
en is het regeringscentrum van Zuid-Afrika. In 1652 werd Kaapstad gesticht door
de Nederlander Jan van Riebeeck, als handelspost van de Vereenigde Oostindische
Compagnie. De Nederlandse en Engelse overheersing is nog duidelijk zichtbaar in
de Hollandse en Victoriaanse architectuur. Vanuit Kaapstad kunt je met een 1244
meter lange kabelbaan de Tafelberg bezoeken met zijn hoogte van meer dan 1000
meter. Vanaf de Tafelberg is een schitterend uitzicht over de stad en zijn
omgeving. Als het mooi weer is, kunt je zelfs Robbeneiland zien, het eiland waar
Nelson Mandela jarenlang gevangen zat.

19-mrt-2008 Woensdag
Ik stop vandaag wat eerder met mijn werkzaamheden bij SABIC voor het begin van
mijn Two Oceans Marathon droom.
15:00 Fiets SABIC - Maastricht
18:00 Trein Maastricht - Schiphol
21:15 Auto Schiphol - Amsterdam (Oud Sloten)
Gastvrije ontvangst bij Rombout Breedveld thuis. De weekend plannen worden
doorlopen en de laatste trainingen besproken. Rombout heeft last van verkoudheid
en heeft de afgelopen weken niet veel kunnen trainen. Dat wordt lopen om te genieten
en zeker geen toptijd. We gaan vroeg onder de wol want het wordt morgen voor
Rombout, als gezagsvoerder van de KLM vlucht, een lange werkdag.
20-mrt-2008 Donderdag
07:00 Uit de veren en ontbijt
08:00 Taxi naar Schiphol
08:30 Check-in onder voorbehoud dat er nog vrije plaatsen in het vliegtuig zijn
09:00 Melden bij de balie gate, nu wordt het spannend, is er nog plaats?
Het
vliegtuig blijkt voller dan verwacht. Wachten tot alle passagiers zich hebben
gemeld. Rombout komt naar de balie en kijkt bedenkelijk als hij de lijst ziet.
Zijn advies: Geen paniek want je kunt er toch niets aan veranderen,
09:35 Het verlossende nieuws, ik mag mee. Pfffffffffffffff. Nu snel door de
controle.
10:00 KL 0597 verlaat Schiphol met Rombout achter de knuppel.
Ik zit luxe in de business class van deze Boeing 777-200 (Mount Kilimanjaro). Cruising
speed: 900km/u, Wingspan: 60,9m, Length: 63,7m, Max. passengers: 327, Max. take-off: 297Ton.
Naast me zit de Zuid-Afrikaan Cassie Nel, die helikopter piloot in Libië is en
via Amsterdam onderweg is naar huis. Cassie spreekt Afrikaans, dat veel op het
Nederlands lijkt en aardig te verstaan is. Ik krijg toeristische informatie over
Kaapstad en omgeving. Mooi dat ik op deze vlucht van ruim 12uur een gezellige
medereiziger heb. Aan boord ontbreekt het ons in de business class aan niets.
Ruime verstelbare stoelen met beenruimte, eigen flatscreen met info, films en
muziek.
De catering is geweldig en boven de Sahara heb ik mijn 3e wijntje en
luxe lunch. Onvoorstelbaar dat het buiten -50.C is. Een bezoek aan de cockpit
met veel technische uitleg door Rombout maakt het vliegfeest compleet. Ter
hoogte van de evenaar hebben we wat turbulentie. De reis verloopt aangenaam met
films kijken, muziek luisteren en wat praten met Cassie die 2 maanden in Libië
werkt en dan, thuis, 1 maand vrij heeft in Sommerset West. De nacht valt over
Afrika en beneden in de bush is geen lampje te bekennen. Met nog een uur te
vliegen krijgen we het avondeten. Ik zet mijn horloge een uur vooruit want
Kaapstad (Cape Town) heeft 1 uur tijdverschil t.o.v. Nederland.
22:30 Excellente landing op Cape Town. Volgens Rombout is een veilige landing
niet voldoende. Na een excellente landing kan het vliegtuig nog gebruikt worden,
dat hoeft niet het geval te zijn bij een veilige landing.
23:30 De buitentemperatuur is 20.C en gezamenlijk, met andere passagiers die ook
naar het hotel Westin Grand Arabella in Kaapstad willen, huren we een 8 persoons
busje.
24:00 Na een welkomst drankje is kamer 634 snel gevonden en na de douche even
naar de bar.
01:30 Het is welletjes en de ogen gaan dicht.

22-mrt-2008 Zaterdag D-Day
Klik hier voor het
uitgebreide Jogger Jo
wedstrijdverslag van de Two Oceans Marathon
Na de wedstrijd werd mijn hamstring blessure behandeld met ijs en massage. In de
grote tent voor de internationale lopers kijken we naar de live uitzending van
de Two Oceans op TV en vullen de verloren calorieën aan. Strompelend, de
(wed)strijd laat zijn sporen na, gaan we naar het taxibusje dat ons toeterend,
om klanten te werven, naar het centrum van Cape Town brengt.
Om de benen los te maken lopen we verder naar het hotel dat in het zaken
district ligt. De omgeving is relatief veilig en netjes. Grote verschillen met
de Townships die langs de autoweg liggen en enkel wat golfplaten als beschutting
hebben. Het contrast is nog groter als ik zie dat in de pisbakken van het hotel
verse ijsblokken liggen, om geurtjes te voorkomen, terwijl een paar km verder
nog geen stromend water is.
Na een hazenslaapje op de hotelkamer wordt op de bovenste etage gezwommen met
uitzicht op Waterfront. Zittend in de sauna is het panorama door de grote glazen
ramen idem. Door warm en koud af te wisselen probeer ik de doorbloeding van de
hamstring te bevorderen.
Na een aperitief aan de bar gaan we springbok eten in restaurant de Vijf
Vliegen.
23-mrt-2008 Zondag
Na een uitgebreid ontbeid gaan we om 11uur naar Camps Bay. De taxi chaufeur
scheurt als een wilde door de drukke straten en we manen hem tot kalmte. Er volgt
een discussie over zijn rijgedrag, dat hij onder controle denkt te hebben.
Op het strand is niet veel wind en volle zon. We huren daarom ligbedden en
parasol. De Atlantische oceaan is ijskoud, maar dat is goed om de doorbloeding
van de hamstring te stimuleren. Ik dwing me geregeld het water op te zoeken en
hoef maar tot het middel erin. De sterk wisselende golven zorgen ervoor dat ik
toch af en toe kopje onder ga. Het lijkt erop dat alle ijs van de zuidpool hier
is gedropt. De plaatselijke tam-tam vereniging brengt ons, fraai uitgedost, een
serenade.
Voor het diner rijden we naar het toeristische Waterfront waar zeehonden in de
haven zwemmen. Rombout mag vanaf 8uur voor de vlucht geen alcohol drinken en
terug in het hotel gaat hij een paar uur slapen. Zelf bezoek ik het fitness
centrum om 25 minuten op de fiets de benen wat los te maken. Op internet zoek ik
de uitslag van de race en zie dat ik 2e Nederlander ben geworden
achter Leslie Pagamanam.
Om 22:00uur komt het busje dat ons naar het vliegveld brengt. Bij de in-check
balie moeten we wachten totdat alle "normale" passagiers zich gemeld hebben. De
vlucht blijkt VOLGEBOEKT en het wachten is op afmeldingen. De spanning loopt op,
want als het niet lukt is het morgen weer terug komen en opnieuw proberen. Er
komen enkele plaatsen vrij maar die zijn voor directe familieleden van KLM.
Het is 24:00uur en ik vis met enkele anderen (Arnout en Edwin Prins) achter het
net en ons wordt voorgesteld om 6uur
terug te komen voor een vlucht naar Dusseldorf, waar mogelijk plaatsen vrij zijn.
Dit is een domper op een geweldig weekend. De volgende uitdaging is een
overnachting voor 5uurtjes te vinden. Nabij de luchthaven, aan de andere kant
van de grote parkeerplaats, is een hotel. We krijgen het advies om als groep bij
elkaar te blijven als we door het donker op pad gaan. Gelukkig is er plaats en
neem ik een kamer met 2persoons bed samen met Arnout. Tot voor kort waren we
onbekenden en nu delen we het bed.
Door alle consternatie, onzekerheid en rumoerige ligging kan ik niet slapen en als 4uur later de wekker gaat ben ik duf en gammel. We slepen de koffers weer over het grote terrein naar de luchthaven. De dame bij de Duitse in-check balie van LTU geeft ons meer hoop en accepteert de KLM tickets. Om 7uur mogen we terug komen om te vernemen of we mee mogen vliegen. Een spannend uur verstrijkt en YES/JAWOHL we mogen allen met de Duitsers mee op vlucht LT1675. Twaalf uur later vliegen we boven Duitsland en als ik naar buiten kijk zie ik in plaats van witte stranden en palmbomen nu wit besneeuwde bomen en dat op Paasmaandag.
Groot is mijn verbazing als ik in Dusseldorf bij de uitgang Jenny en dochter Anouk zie staan. Een droom om dit alles te mogen mee maken.
Klik hier voor de Jogger Jo plaatjes van het Two Oceans Marathon weekend