Plaatsbeschrijving
Gassin

Omgeving Presqu`île (schiereiland) de St.-Tropez
Wie zich even uit het turbulente leven aan de kust wil terugtrekken, kan op het schiereiland Presqu'île de St.-Tropez een tweetal dorpjes vinden die sinds eeuwen onveranderd lijken. Boven op een 201 meter hoge heuvel ligt Gassin, in het verleden een uitkijkpost van waaraf de hele Golfe de St.-Tropez in de gaten gehouden kon worden. Dat was ten tijde van de voortdurende Moorse invallen geen overbodige luxe. Het dorp is bereikbaar via enkele smalle, steile, maar mooi gelegen weggetjes vanaf de omringende doorgaande wegen. De huizen lijken op elkaar gestapeld, omdat in het verleden steeds meer woningen binnen de muren gebouwd moesten worden. De straatjes met poortjes, arcaden en trappen maken van Gassin een schilderachtig geheel.
Ramatuelle (2000 inwoners) is net zo'n oud Provençaals dorpje. De heuvel waarop het gebouwd is, is bedekt met wijngaarden. De buitenste rij huizen vormt als het ware de ommuring, die wordt onderbroken door de poort der Saracenen. Het verhaal gaat dat bevolking deze piraten bij één van hun invallen verdreef door ze met bijenkorven te bestoken. Het kerkje heeft een mooi portaal uit 1620 van een zeldzame, groengevlekte steensoort (serpentijn, ook wel groen marmer genoemd).
Het schiereiland heeft diverse mooie uitzichtpunten: vanuit Gassin en Ramatuelle en de daartussen gelegen ruines van de Moulins de Paillas, vanaf de rotskapen St.-Tropez, Camarat en Lardier, de Col de Collebasse, de Colline de Bestagne (alleen te voet bereikbaar) en de kapel Ste-Anne, beide even buiten St-Tropez. Het plaatsje Cogolin (8000 inwoners) is een levendig handelscentrum met een bevolking van landbouwers en ambachtslieden. Vooral de weefkunst staat hier op een hoog peil (tapis en tissus; een weverij kan op werkdagen worden bezocht). Ook worden hier pijpen van heidewortels vervaardigd. In de vallei verzamelt men het kaarsrechte riet, waarvan hengels en netjes voor blaasinstrumenten worden gemaakt. De landbouw is vooral gericht op wijn. Als traditioneel Provençaals plaatsje kent ook Cogolin karakteristieke nauwe straatjes en poortjes. Er staat een kerkje uit de 14de eeuw.

Cogolin
Dit dorpje is gelegen aan de rand van het Massif des Maures en kijkt uit over de Golf van St.-Tropez. Dit dorpje trekt het gehele jaar door vele bezoekers aan. In het dorpje kunt u nog steeds een oude windmolen bezichtigen. Daarnaast vindt u er ook een 14de-eeuwse klokkentoren. Maar dit dorpje is ook verbonden met zee. Op slechts vier kilometer van het dorp bevindt zich de jachthaven van Cogolin. Hier kunnen meer dan 1500 jachten afmeren. De jachthaven is van alle gemakken voorzien. Zo zijn er vele winkels waar men proviand kan inslaan en vele cafés en restaurants waar men de dorst kan lessen.
Cogolin is een geschikt uitgangspunt voor (wandel)tochten door het Massif des Maures. Een autotocht van circa 70 kilometer voert door het dal van Môle richting Bormes-les-Mimosas, waar je een mooie maar smalle weg naar Collobrières kunt nemen. De weg door het Forêt des Maures brengt u terug in de vallei bij Grimaud.

Grimaud
Dit dorpje is genesteld in het hart van het Mauresmassief. Het ligt in de nabijheid van de Golf van St.-Tropez. Het oude Grimaud (3000 inwoners) ligt op 3 kilometer ten noorden van Cogolin in de beschutting van naaldwouden en olijfgaarden. De rijke historie valt af te leiden uit de nog steeds indrukwekkende resten van een 11de-eeuws kasteel boven op een heuvel en de overblijfselen van middeleeuwse stadswallen. Het kerkje St.-Michel is puur Romaans. Bij Pont des Fées, buiten het dorp, stond een Romeins aquaduct. Door de jaren heen heeft dit dorpje haar middeleeuwse karakter weten te behouden. Zo slingeren de straten door het dorp in de richting van de Romaanse kerk en naar de ruïnes van het feodale kasteel. De vele schitterende huizen zijn door de jaren goed onderhouden en daar waar nodig gerestaureerd. Een paar kilometer buiten het eigenlijke dorp is Port Grimaud, een kustresort.

De hier genoemde plaatsen hebben aan de golf van St.-Tropez hun eigen badplaats gecreëerd. Cogolin heeft zijn dependance Les Marines-de-Cogolin. Het strand is niet te druk en heeft bescheiden voorzieningen en watersportmogelijkheden. Port-Grimaud is het geesteskind van de architect Spoerry. Op de plaats waar de Grieken meer dan 2000 jaar geleden hun Athenopolis stichtten, heeft hij in de jaren zestig een oude Provençaalse kustplaats nagebouwd, compleet met neoromaanse kerk. Het architectonisch gezien goed geslaagde namaakdorp is er speciaal voor watersporters, die hun boten en jachten voor de deur van hun vakantieverblijf kunnen afmeren. Overal waar u gaat, loopt u langs het water. Auto's komt u in Port-Grimaud niet tegen.

Maandag 18-jun-07
Rond 7:00uur worden we wakker en ontbijten voor onze rit van 300km naar de Middellandsezee. Om 8:15uur zijn we "on-route", inhalend vrachtverkeer maakt het verkeersbeeld op de eerste 250km autoweg onrustig. Bij Le Luc verlaten we de tolweg en moet er 50km gewerkt worden op smalle bochtige bergwegen richting St.Tropez. Om 11:15uur bereiken we de eindbestemming (1135km vanaf Maastricht /52,80 Euro tolweg) camping Moulin de Verdagne, waar madame Corine ons gelijk herkend en hartelijk verwelkomt. Het deel van de camping dat we op het oog hebben ligt er op 1 plaats na leeg bij. De andere gasten hebben exact dezelfde vouwwagen (Camp-let Concorde). Vreemd gezicht als je je huisje al ziet opstaan terwijl het nog achter de auto hangt. We kiezen voor ons plekje onder de schaduwrijke mimosaboom van vorige jaar op B21. De Oleander bloeit direct voor onze ingang en de Eucaliptusboom met zijn blauwgrijze bladeren staat er ook. Het opstellen van de vouwwagen is een routineklus. Jenny is voor het binnenwerk en ik "mag" me met de buitenkant bemoeien. Na gedane arbeid is het goed zwemmen. We missen vaste gasten van andere jaren, een ouder Engels echtpaar Harry and Mary. De vermoeidheid van de reis valt mee en ik trek de hardloopschoenen aan voor een rondje om de kerk van Gassin. Dat betekend wel een stevige klim, maar dan zie je ook wat. Na wat Vin Rouge zoeken we op tijd de bedstee op. Met de muziek van het restaurant op de achtergrond vallen we in slaap.

Dinsdag 19-jun-07
Ik loop via een villabuurt tegen de heuvels van La Croix Valmer naar de zee bij Gigaro. De lucht is strak blauw met een lekkere bries. De terugweg gaat weer heuvelop over een privepad, dat ik me nog herinner van vorig jaar. Na een kort rondje, het is tenslotte vakantie, ben ik na 1 uur weer op de camping. Jenny begint net met het ontbijt, waar we alle tijd voor nemen. Tegen de middag gaan we naar de supermarkt in Gogolin om de proviand aan te vullen. Met een gegrilde kip als buit en wat Vin Rouge is ons middagmaal snel klaar. De oogjes vallen snel toe als ik me onder een boom op een bedje parkeer. Na een "zwembeurt" schrijf ik deze eerste regels van het dagboek 2007. Als ik bij de receptie kom heeft Corine grote problemen met haar ordinateur. Haar belangrijkste bestand, het camping reserveringsschema, is steeds pleiten na het opstarten van de PC. Door het Excel bestand te verplaatsen naar een nieuwe map bezorg ik haar een oplossing. Terug bij de tent staat de Vin Rouge al klaar en zijn we snel klaar met het bereiden van het maal, stokbrood met kaas en worst.

Woensdag 20-jun-07
Vandaag loop ik een van mijn rondjes van vorig jaar in tegengestelde richting. Via de oude spoorbaan achter de camping ga ik naar La Croix Valmer om vervolgens te klimmen naar het op 300m hoogte gelegen basin. Het is een warme dag en het naar boven lopen gaat moeizaam. Nog vermoeid van de afgelopen dagen of het ongewende vroege tijdstip? Het klimtempo op de steile helling is af en toe amper 5km/u en mijn hartslag wil niet boven de 115. Via bospaden daal ik af en beland op privé-terrein dat een bungalowpark van Air France blijkt te zijn. Niemand kijkt vreemd op als ik al zoekende de uitgang met slagboom passeer. De zon is mijn kompas die me terug leid naar bekend gebied. Bij de tent aangekomen ruik ik al de broodjes die Jenny in de oven heeft gekiept. We luieren bij de tent in de schaduw en ik ga af en toe wat zwemmen. Het grote genieten dat vakantie heet is begonnen. Om te voorkomen dat oma Jenny heimwee krijgt naar kleinkind Sterre heb ik een grote foto meegenomen die nu pontificaal in de voortent hangt.

Donderdag 21-jun-07
Een rondje met beklimming van de heuvel in midden van het schiereiland is de ochtendgymnastiek die ik vandaag wil doen. Via een landweg langs de Decetterie (vuilnisbelt) en wijnvelden, klim ik naar Moulins de Paillas (326m). Vanaf dit punt is het gehele schiereiland te overzien. Een lange stoffige afdaling brengt me terug in de bewoonde wereld nabij Col de Collebasse op de D93. Er ligt een racefiets in een bocht langs de weg. Mijn eerste gedachten is dat de eigenaar er vanaf gevlogen is en mogelijk ergens in het ravijn ligt. Als ik naderbij kom zie ik de betreffende fietser met zijn broek onder de knieën uit het struikgewas komen. Mogelijk zag hij in me een kaper van zijn fiets en heb ik hem gestoord bij wel erg hoge nood. Via de slingerweg loop ik naar Croix Valmer. Het is oppassen in de onoverzichtelijke binnenbochten want de tegemoet komende voitures schuiven pas op het laatste moment en veel ruimte om opzij te springen is er niet. Bij de bakker haal ik een vers pain-complet en ga na 1:30uur via de oude spoorbaan terug naar de camping waar Jenny de koffie al klaar heeft. Onze Camp-Let buren uit Leiden willen vandaag vertrekken maar hebben problemen om de vouwwagen dicht te krijgen. Een klusje dat normaal een fluitje van een cent is wil niet lukken omdat de deksel scheef staat. Na wat tips en een keer kastje open, kast je dicht, kunnen ze met een uurtje vertraging vertrekken. Het wordt weer een mooie dag en met wat leesvoer is het goed in de schaduw uit te houden. We opserveren agressieve en luidruchtige eksters die een soortgenoot het leven onmogelijk maken, niet alles is hier peace en vree. De opgewarmde spaghetti en een paar glaasjes Vin Rouge smaken me tussen de middag goed. Twee keer warm eten op een dag is wat de Fransen zelf ook hier doen. Wat dat betreft zijn we snel ingeburgerd. Tegen de avond krijgen we een bericht van Jack & Henny (zuster van Jenny) dat ze hun eerste plan, Annecy, hebben verlaten en nu in de Drome op een camping zitten. Ze willen nog zuidelijker en naar onze camping komen. Dat mag, op voorwaarde dat Jack zijn hardloopschoenen mee neemt.

Vrijdag 22-jun-07
Vandaag een wat intensievere training van bijna 2uur. Via de bosrand loop ik langs de Poloclub van St.Tropez en vervolgens over de D61 langs Chateau Minuty naar Ramatuelle. Het loopt lekker op de vlakke ondergrond en bij een tempo van 13km/u blijft de hartfrequentie onder de 120. De warmte en het vakantiegevoel geven me niet direct fut om een stap harder te gaan. Bij Ramatuelle moet er serieus geklommen worden via een onverhard pad dat me bij de antennes van Radio St.Tropez brengt. De krekels doen al hun best. Via Col Moulins de Paillas kan ik door de wijnvelden afdalen naar de camping waar het ontbijt de verloren energie snel aanvult. In de Gogolin supermarkt gaan we shoppen voor het weekend. Om 16uur arriveren Jack en Henny na een toeristische route langs Lac St. Croix, vanuit de Drome. Jean Claude, de Fransman die op de camping past als Corine er niet is, doet moeilijk over een vrije plek bij het zwembad. We noemen hem Robocop omdat hij enkel op de motor over de camping rond toert en verder niet veel uitvoert. Hij noemt zich dan ook de manager. Na tussen komst van Corine is een vrije standplaats bij het zwembad is snel gevonden, de Vin Rouge spoelt het stof van de dag weg en maakt de tong los.

Zaterdag 23-jun-07
Mijn ochtend verkenning brengt me via het strand van Gigaro in het natuurgebied aldaar. De route langs de zee, met mooie uitzichten, gaat via trapjes in de rotsen, langs kleine inhammen richting Cap Lardier. Je ziet hier niemand en mijn watervoorraad is beperkt, dus zoek ik geholpen door de zonnestand een richting naar de camping. De eerste hindernis is Col de Collebasse die ik nu vanaf zeeniveau omhoog moet. Hier vind ik bekend terrein maar dat betekend wel nog een 2e beklimming, in de volle zon, van Col de Paillas (248m). Na ruim 2uur stopt mijn teller. Na het ontbijt zoeken we met Jack en Henny de zee op bij Plage Douane et du Barquement. De lucht en zee zijn staalblauw en de zon is vol van de partij. Er waait een stevige bries waardoor het goed uit te houden is onder de parasol. Jack gaat mee voor een wandeling langs het water naar Cavalaire sur Mer. In de namiddag neemt de wind in kracht toe waardoor er complete zandstormen ontstaan. Als de parasols rond beginnen te vliegen wordt het tijd om onze biezen te pakken en gaan we winkelen bij La Foux. 's Avonds hebben we een gezamenlijke skottelbraad (wok) en met de Vin Rouge spoelen we het zand tussen de tanden weg.

Zondag 24-jun-07
Na de klim naar Gassin loop ik langs Chateau Minuty en Poloclub een rondje van 1:35uur. We gaan al vroeg naar de grote Brocantemarkt langs de weg tussen Grimaud en St.Maxime. Via hobbel de bobbel paden kan er geparkeerd worden voor deze massale oude rommel markt tussen de bomen. Bij de eerste de beste verkoopster is het al bingo. Jenny vind een mooi oud wijwaterbakje voor Bed & Breakfast www.kloosterborgharen.nl bij dochter Anouk. Als er ook nog een emaile doosje naar haar smaak tussen alle 6e handsspul ligt krijgen we makkelijk korting en zijn we voor 20Euro onder de pannen. Henny dreigt met lege handen te moeten vertrekken maar vind op het allerlaatste moment een 2m grote ansichtkaarten standaard, op wielen. Jullie mogen 1 keer raden wie dat mag meeslepen over de rotsen naar de auto? Bij een stel zigeuners zingen we mee op de Bandeleo. We bezoeken het oude stadje Grimaud waar we met onze neus in de boter (in dit geval rosé) vallen. Er blijkt een feest te zijn bij de molen en er is gratis rosé en broodjes met vis. Na een gesprekje met lokale bewoners bezoeken we de kasteelruïne boven op de berg. De namiddag wordt luierend op de camping doorgebracht. Anouk houd ons op de hoogte van de verbouwing in het klooster waar voor het einde van de week de kamers verhuurd zijn en er nog veel werk aan de winkel is.

Maandag 25-jun-07
Via de wijnvelden maak een loopje naar het strand van Sylvabelle. Dit kleine zandstrand is enkel te bereiken via een trappenpad. Er zijn al 2 actievelingen aan het zwemmen in de baai. Na het ontbijt bezoeken we met Jack en Henny het mondaine St.Tropez. Een parkeerplaats zoeken is de eerste uitdaging en uiteindelijk vinden we de parking Municipal aan een tarief van 2,20Euro/uur. Na een wandeling door de stad, waar de dames zich kunnen uitleven bij de vele boetieks, komen we bij de haven. Na wat bootjes van de jet-set bekeken te hebben, " kapitein" Patrick de Sjoester zou zich hier thuis voelen, besluiten we om ook een tocht te maken. Terwijl we zijn aan het wachten op onze rondvaartboot, wordt naast ons op een enorm luxe jacht de zoveelste fles opengetrokken door het bedienend personeel. Onze boottocht gaat door de Golfe de St.Tropez waarbij we langs de nederige optrekjes van Brigitte Bardot en co. komen. Zelf heb ik geen zeebenen en terug aan wal is mijn maag van streek. Bij een terras pakken we wat te eten en voel ik me een stuk beter. Na een toeristisch tocht over het schiereiland voorziet de supermarkt van Gogolin ons van alle ingrediënten voor de barbecue van vanavond. Jack probeert, op het einde van de avond, het onderste uit het wijnglas te halen en ziet zijn poging beloond met mooi rode vlekken. Een gesmoorde kreet gaat over de camping in rust. Tijd om ook maar eens de bedstee op te zoeken.

Dinsdag 26-jun-07
Om de benen te strekken loop ik over de heuvel en villabuurt naar Gigaro bij de zee. De bakker in Croix Valmer levert me Paincomplet en via de oude spoorbaan kom ik weer op de camping. We nemen afscheid van onze buren, de acupuncturist uit Carpentras. Het is een erg winderige dag maar de temperatuur is aangenaam en de zon doet zijn best. Jenny doet een wasje en ik doe een krasje in dit dagboek. Bij de receptie mail ik onze belevenissen naar Crit Gennotte (bedankt) die het verslag on-line plaatst. Als ik even op mijn website naar het weer thuis kijk, zie ik dat de actuele temperatuur slechts 13,9.C is in Maastricht. We prijzen ons gelukkig met de zonnige omstandigheden hier aan de Cote Azur. In de namiddag komen Jack en Henny terug van hun bezoek aan St.Maxime en nemen we een aperitief voor het avondeten. De wind blijft ook 's avonds bij vlagen erg sterk, waardoor we al vroeg de voortent opzoeken.

Woensdag 27-jun-07
Het ochtend ritueel brengt me in het heuvelachtig bos met de aansprekende naam Luc du Mort. Als ik na 1:30uur, vanuit het bos, een weg terug zoek, beland ik tussen Gogolin en de rotonde van La Foux in een omheind ressort. Al mijn pogingen om richting Gassin een uitweg te vinden stranden op een hoge afrastering. Na verschillende rondjes vind ik de hoofduitgang maar dat betekend wel dat ik nog een extra stuk mag omlopen voordat ik, over de D559, koers richting camping kan zetten. Om toch een beetje op tijd te ontbijten maak ik er maar een tempo training van.
We bezoeken Gassin dat een mooi uitzicht op de baai van St.Tropez heeft. De oude huizen liggen in smalle steegjes en zijn mooi gerestaureerd. Hierna doen we Ramatuelle aan voor site seeing en lunch. Bij Plage de l' Escalet was het plan een wandeling te maken. De koperen ploert brand echter zo hard dat we na korte tijd al op onze schreden terug keren. In het zwembad vinden we de gewenste verkoeling.

Donderdag 28-jun-07
Mijn trim rondje brengt me via de wijnvelden in een mooi villapark te Gigaro aan de zee. Deze keer zoek ik een route richting Croix Valmer zonder gebruik te maken van de grote weg. Er loopt een geel gemarkeerd smal wandelpad met veel trapjes over de rotspartijen, dat de kustlijn volgt. De bakker zorgt voor koolhydraten in de vorm van een pain complet, dat ik mee naar de camping neem. Het wordt een stranddag waar bij de meegenomen beachtennisplankjes al snel sneuvelen in het vuur van het spel. De wind neemt toe in de namiddag, tijd om de camping op te zoeken. 's Avonds buurt ik nog even bij een Fransoos die bijna het gehele jaar op de camping verblijft en in Croix Valmer werkt. In de wintermaanden lopen er volgens hem de wilde varkens en vossen over de camping.

Vrijdag 29-jun-07
Na een koude nacht met volle maan, tref ik ik op de oude spoorbaan Cristian, de loper die ik 2 jaar geleden heb leren kennen en hier woont. Bij de poloclub loop ik bergop het bos in en beland in een steengroeve. Na wat heuvelwerk kom ik in Gassin waar ik het brood van de bakker meeneem. Het wordt een stranddag in Croix Valmer waar ik over het zand naar Cavalaire hardloop. Het is even wennen om blootsvoets te lopen en oppassen voor badende dames aan de waterlijn. Contact met Anouk leert ons dat het in Nederland herfstachtig is en dat de eerste gasten in de verbouwde www.kloosterborgharen.nl naar tevredenheid verblijven. 's avonds houden we een pouletgrill party met Jack en Henny. Het levert 4 lege wijnflessen en een lange nachtrust op.

Zaterdag 30-jun-07
Op de top bij Molin de Paillas (326m) tref ik een hardlopende Zweed. Hij heeft wilde varkens gezien op zijn looproute en vraagt me of deze kwaad kunnen. Mijn ervaring met deze beesten heeft me nog geen problemen opgeleverd, als je ze maar niet opjaagt. Hoewel de best grote met slagtanden bewapende zwijnen er afschrikwekkend uitzien. Samen lopen we door het bos naar beneden en in Ramatuelle nemen we afscheid. Na een nieuwe klim naar de molen op de berg mag ik door de wijnvelden afdalen naar de camping. Van al dat lopen heeft zich een eeltlaag en kloven, op mijn hakken gevormd die ik met Jenny haar eeltrasp niet kan verwijderen. Ze is bang dat de rasp, na een grote beurt van mijn hoeven, gelijk weg gegooid kan worden. Mijn meegenomen lap grof schuurpapier bied deze keer ook geen oplossing om het eelt bij de diepe kloven te verwijderen. De beproefde oplossing is om met een scherp mes de eeltranden bij de scheuren dan maar te lijf te gaan. Een pijnlijke behandeling waar je ook nog lenig voor moet zijn. We gaan eten bij een van de restaurants in Gassin. Vanaf het hoog gelegen sfeervolle terras is er een mooi uitzicht richting de zee en over het schiereiland van St.Tropez.

Zondag 1-jul-07
Vandaag mag ik kort gaan omdat de dames hun zinnen op de weekmarkt van Croix Valmer hebben gezet. De kloof in het eelt van mijn linkerhak belet me om op mijn hak te landen. Door op de voorvoet te lopen belast ik mijn kuitspier anders, met als gevolg een stramme pijnlijke spier. Na 1uur houd ik het voor gezien en via een rondje bakker kom ik weer op de camping. De markt in Croix Valmer is druk bezocht en in de volle zon hangt er een mix van geuren. De dames vinden voldoende voor hun goesting en wij bekijken de gegrilde kip die draaiende wordt gehouden door een type a la Vanessa 30jaar geleden, met wat veel plamuur. Het zwembad op de camping zorgt voor de middag verkoeling. Henny en Jack zijn al druk in de weer om alles in te pakken voor hun terugreis, dat beloond wordt met een aperitief. Op de camping worden we in het Maastrichts aangesproken door nieuwe gasten die door mijn internet vakantieverslag zijn aangetrokken.

Maandag 2-jul-07
We nemen vroeg afscheid van de fam. Jack/Henny Bonnier die in 2 dagen naar het, volgens hun buren, natte Elsloo trekken. Het is voorzichtig manoeuvreren op de bochtige paadjes met de caravan tussen de bomen en heuvelopwaarts. We zoeken al vroeg het strand op en ik loop 2 keer op en neer tussen Croix Valmer en Cavalaire. Het wordt een vlakke tempotraining waarbij het vrouwelijk heuvellandschap langs de waterlijn steeds wisselt. Wie zegt dat er voor een loper niet veel valt te zien? Om mijn kuitspier te sparen loop ik deze keer toch maar met de schoenen aan. Op de terugweg naar de camping gaan we nog langs de boulevard van Gigaro.

Dinsdag 3-jul-07
Via onverharde paden, bedoeld voor le Pompiers (brandweer), loop ik over de heuvels van Croix Valmer. Je ziet in dit natuurgebied geen kip en de hagedissen zijn zo snel dat alleen de staart nog zichtbaar is tussen de rotsblokken. Bij de bakker ligt mijn paincomplet al klaar voor de laatste km's naar de camping. De kuitspier houd zich goed maar het lukt me niet echt om zo vroeg in de ochtend met een hogere hartslag te lopen. Onder het ontbijt komt er een enquêteur/inspecteur van de ANWB die onze tevredenheid over de camping noteert. Het wordt vandaag een was/luier/leesdag, in de schaduw is het goed vertoeven. Als we een rondje over de camping wandelen worden we, bij een stacaravan, voor een drankje uitgenodigd door een Nederlands stel (Hans en Trudy) uit Blijswijk. Hun dochter was voor het weekend even overgevlogen van Rotterdam naar Toulon en is nu weer terug naar huis. Op de terugweg naar ons plekje roept buurman Djemal, roepnaam Joe, ons om ook bij hem even de dag door te nemen met een glaasje. De Fransman verblijft nagenoeg het gehele jaar op de camping en gaat van hieruit dagelijks naar zijn werk. Voor de geel bloeiende mimosa moeten we, volgens hem, hier in mei zijn.

Woensdag 4-jul-07
Het ochtend ritueel brengt me via Le Luc du Mort over bospaden en een lange klim op de hoogste heuvel van Croix Valmer. De Mistral waait er hard en op de anders zo rustige zee zie ik witte schuimkoppen. De batterij van mijn Polar RS200SD footpod geeft de geest. Gelukkig heb ik wat meer capaciteit, want ik nog een stuk te gaan tot de camping. Als toeristisch uitstapje gaan we vandaag naar het gebergte van Maures in het achterland. Via Cavalaire gaat het via vele bochten omhoog over de D27 naar Col du Canadel (316m) waar een mooi uitzicht over zee en de eilanden van Hyeres is. We dalen af naar La Mole aan de N98 en blijven op deze weg tot we een bord richting Collobrieres zien. Dit is de smalle bochtige D41 die ons naar Col de Babaou (415m) voert. De ruige natuur is indrukwekkend en de krekels strijden met de Mistral voor het hoogste woord. Bij een uitkijkpunt kruip ik een stukje in het ravijn omdat daar een oude kurkeik ligt waar we, als decoratie, wat van mee naar huis willen nemen. De operatie lukt en ik kom weer heelhuids bij de auto. Bij sommige Belvedere waait het zo hard dat ik niet kort bij de afgrond durf te komen. In Collobrieres nemen we de D14 over Col de Tailude. Hier heeft enkele jaren geleden een bosbrand gewoed, de bomen zijn nog zwart geblakerd maar hebben wel alweer groene bladeren. Het is oppassen op de smalle weg met tegenligger want de uitzichten zijn magnifiek en de natuur zeer ruig, hetgeen snel afleid. Via Gogolin keren we terug naar de camping. Hans en Trudy komen 's avonds nog op bezoek. Het wordt een gezellige avond, de Mistral noodzaakt ons om in de voortent te vertoeven.

Donderdag 5-jul-07
Op zoek in de wijnvelden naar een nieuwe route, bemerk ik dat ik voor de 2e keer langs de zelfde plaats kom. De druivenstruiken lijken wel erg veel op elkaar. Ik kies koers richting zee en tref bij Gigaro de 77jarige Duitser (Wilhelm Forster) uit Freiburg te zijn. Hij herkent me nog van vorig jaar en al lopende praten we even bij. Het pienter actief baasje weet nog dat hij me vorig jaar de verkeerde kant op stuurde en bied zijn verontschuldiging aan. Dankzij die verkeerde tip liep ik toen ruim 3uur en had een XXXL training met mooie panorama's. Wilhelm loopt zijn dagelijks vlak rondje verder en ik ga via een lange klim terug naar de camping. De Mistral neemt in kracht af en de krekels zetten de toon. We verblijven de gehele dag op de camping en leven als God in Frankrijk. Van een Belgisch koppel verneem ik dat ze door bosbranden noodgedwongen in Cannes moesten overnachten en niet naar onze camping terug konden omdat alle wegen richting St.Tropez afgesloten waren. Het is hier al weken kurkdroog en met de sterke Mistral wind is het kleinste vonkje funest.

Vrijdag 6-jul-07
De 5km lange klim door het ruwe achterland van Croix Valmer brengt me naar een uitkijkpunt waar ik de haven van Cavalaire mooi zie liggen. Zo vlak na de Mistral is de lucht en het zeewater helder blauw. We bezoeken het strand van Plage Douane et du Barquement. De seizoen drukte begint op gang te komen maar er is nog voldoende plaats bij restaurant Le Pirat. Het is er goed vertoeven en we gaan dan ook pas laat terug naar de camping.

Zaterdag 7-jul-07
Via Col Moulin Pailais kom ik na een afdaling door een prive domein bij Gigaro Plage. Ik tref de actieve oude Duitse Wilhelm, die met zijn vlak rondje bezig is. Wilhelm verteld me zijn trainingstheorieën, eens kijken of ik dit ook nog achter 20 jaar kan. Hij vertoefd hier vaak in zijn 2e huis. Dat zijn vrouw liever bij de familie in Freiburg is deert hem niet, hij rijdt dan in zijn eentje de lange rit naar het zuiden. We verblijven vandaag op de camping en ik ontmoet de Fransman Gilles Verdonck. Gilles is de hardloper die me vorig jaar een mooie route wees, langs prive domeinen en villa's van bekende wereldburgers die niet op een Euro hoeven te kijken. We maken een afspraak om 17uur en lopen via de wijnvelden naar de zee bij Gigaro. Gilles komt uit Normandie (Brest) waar het maar 15.C was en is nog niet aangepast op de warmte hier. Via Croix Valmer keren we terug naar de camping. Door deze 2e training komt mijn dagtotaal op 33km met 700 hoogtemeters. De avond brengen we door met Michel en Annie uit Maastricht (Oud Caberg) die deze noodgedwongen hebben moeten opzoeken omdat de camping waar ze al jaren kwamen gesloten is. Toch wel handig om in je eigen dialect de dag door te nemen.

Zondag 8-jul-07
We gaan vroeg op het strand ontbijten en nemen koffie en vers brood van de bakker mee. Er wordt op dit tijdstip veel gewandeld langs de waterlijn en zelf ga ik blootsvoets voor een uurtje hardlopen. Ik tref de hardlopende Stefan Repair uit Gogolin die met me mee loopt. Hij is lid van de atletiekclub St.Tropez en kent Gilles waar ik gisteren mee liep. Op de camping is nu duidelijk te merken dat de vakanties massaal zijn begonnen. Alle mooie schaduwrijke plekken rondom ons zijn nu bezet en alleen in de volle zon ligt nog wat verdord gras dat vrij is. We krijgen Limburgse overburen.

Maandag 9-jul-07
Een onweer heeft vannacht veraf gerommeld maar wij hebben het al 3 weken droog. De eerste "werkdag" van de laatste vakantieweek begint om 8uur met een training samen met Gilles. Eerst klimmen naar Moulin Pailais en dan omlaag naar zee bij Gigaro. We lopen het natuurpark in naar het nudisten domein Plage du Brouis. Auto's zijn hier verboden en enkel te voet is dit paradijselijk stukje te bereiken. Gilles vertelt over de hardloopwedstrijd die hij hier gelopen heeft en als Veteraan deux heeft gewonnen. Na bijna 2uur heuvels en 21km verder zijn we weer terug bij Madam op de camping. Dat samen lopen niet alleen gezelliger is maar ook sportief inspireert zie ik aan mijn hartslag die nu gemiddeld 108 is met een max. van 147. Schuin tegenover ons, op de camping, staat een andere Fransoos die ook vaak loopt en een afspraak voor morgen 7:30uur is al geregeld. De Mistral steekt weer de kop op. Het nadeel hiervan is veel wind en stof. Het voordeel is soleil, en dat is iets wat noordelijker onder herfstachtige omstandigheden nauwelijks voorkomt. We verblijven op de camping met het zwembad als verkoeling. Onze terugreis naar Mestreeeech is door Madam op vrijdag gepland. We mogen dus nog enkele dagen GENIETEN.

Dinsdag 10-jul-07
Het heeft de gehele nacht hard gewaaid en de Fransoos is niet op zijn loopafspraak. Zijn dochter meldt dat papa en mama nog aan het dormieren zijn. Ik loop naar Luc du Mort en tref een ultraloper uit Lille die zoekende is naar een onverharde route. Samen lopen we omhoog naar het waterreservoir in de heuvels boven Croix Valmer. Hij verteld me over een 7daagse wedstrijd, in de woestijn, over 240km waarvan een etappe van 80km 's nachts werd gelopen. Even nadat we afscheid hebben genomen, en de opkomende zon me verblind, struikel ik en ga languit tegen de grond. Als het stof is opgetrokken en, liggend, mijn pijnlijke rechterhand bekijk denk ik in eerste instantie dat ik allemaal stof en doornblaadjes aan mijn wonden heb hangen. De werkelijkheid is dat door het schuiven over de rotsen het vel een beetje veel weg gepeeld is en het stof aan de open wonden blijft hangen. Mijn water heb ik nodig voor de terugweg dus ik blijf maar overal vanaf. Het onderstel heeft, op mijn heup na, weinig averij en ik begin maar weer te marcheren. Bij de bakker bekijken ze me alsof ik van Mars kom, zo stoffig zie ik eruit. Op de camping "lik" ik mijn wonden en verwijder het overtollig vel. Zuster Jenny mag de klus afmaken met de jodiumpot. Mede door de straffe Mistral blijven we op de camping. Het waait hier niet zo hard als aan de zee en in de schaduw is het goed vertoeven. De Fransoos (Frederic) die zich vanmorgen versliep wil het morgen nog eens proberen en zijn vrouw (Veronique) gaat dan ook mee. We zullen zien. Door de nog steeds harde Mistral wind zitten we vroeg binnen en trek ik me voor de eerste keer iets met langere mouw aan.

Woensdag 11-jul-07
Het Franse koppel uit Blois aan de Loire, een plaats ten zuiden van Parijs, houdt woord en gezamenlijk lopen we een rondje over de oude spoorbaan en door de wijnvelden. Frederic heeft een duidelijke voorkeur voor het onverharde terrein en loopt ook Trails als wedstrijd. Hij organiseert een loop in zijn woonplaats http://cvc41.free.fr en wijst me op een specifieke trailschoen de Salomon xapro3d. Na 12 km zijn we nabij de camping en stopt Veronique ermee. Ik ga nog even door met Frederique voor een kort snel rondje. Na het ontbijt gaan we naar Gogolin waar het marktdag is. Bij de rotonde bezoeken we eerst nog de Brocante om vervolgens naar het centrum van het stadje te gaan voor de weekmarkt. Het is erg warm in de volle zon en bijzonder druk in de smalle paden tussen de marktkooplieden. Na een bezoek aan de supermarkt hebben we voldoende proviand voor de komende dagen en de terugreis. Op de camping maken we de poulet routier burgemeester en na wat vin is het goed rusten in de schaduw bij de middag zon. Het zwembad bewijst ons een goede dienst en we beginnen met de eerste inpak actie voor de terugreis.

Donderdag 12-jul-07
Vandaag doen we een trio-tje. Samen met de Franse Frederic en Gilles op pad en ik mag hun de weg wijzen. Wie is hier ingeburgerd? Het is mijn laatste training en we lopen een van mijn favoriete routes met de 5km lange helling in de heuvels van Croix Valmer. Als de Fransen onder elkaar me teveel, en onverstaanbaar praten, geef ik wat extra gas, waardoor het vanzelf weer stil wordt. Het wordt een pittige vaartspel training waarbij we toch nog af en toe wat loop ervaringen uitwisselen. Als ik na afloop alle vakantietrainingen bij elkaar optel kom ik met 39uur lopen op 399km. Het beloofd een mooie windvrije dag te worden en we gaan al vroeg naar de zee om nog eens lekker te luieren voor te terugreis. We lezen de laatste bladzijden van de meegenomen lectuur en nemen wat eerder afscheid van de zee om de laatste spullen in te pakken. Mijn Asics Nimbus loopschoenen gaan naar de vriendelijke Fransman Djemal (Joe), die een vaste plaats op de camping heeft, en waar ik geregeld een Pastis mee heb gedronken. Na links en rechts afscheid genomen te hebben kruipen we al vroeg onder de wol want de planning is om 6uur opstaan.

Vrijdag 13-jul-07
Nog voor het alarm afgaat zijn we wakker en beginnen we met de laatste handelingen voor de terugreis. Buiten is nog koud als we onder ons warm dekbed uit kruipen, de zon is nog niet boven de bomen. We maken koffie voor onderweg en trekken de haringen zodat de Camp-Let vouwwagen in elkaar geklapt kan worden. De camping is nog in diepe rust als we om 7:30uur aan de ruim 1100km reis naar Maastricht beginnen. Bij de bakker in Croix Valmer haal ik een vers pain complet en we gaan on-route. De eerste km's is het werken want we moeten via een smalle bergweg D558 (Grimaud-La Garde Freinet) naar de peage (tol/autoweg A8) Le Luc. De uitzichten op het ruwe landschap zijn fascinerend. Er wordt aan de weg gewerkt en er is al een hele verbetering t.o.v. vorig jaar. Op de tolweg zoeken we een rustig plekje bij een parking voor ons ontbijt. Eenmaal onderweg krijgen we voor Aix al de eerste bouchan/file. Is dit een teken van vrijdag de 13e? Gelukkig staan we niet lang stil en rolt de zaak weer verder. Om 13uur kiezen we bij Lyon voor de tunnel en niet de langere rondweg. We staan op de verkeerde baan in de file maar mogen uiteindelijk toch wisselen. Tussen Lyon en Dyon kruisen we de Tour de France karavaan. Om 18uur zijn we nabij Toul en zoeken we een picknick plekje op een parking. In de zon is het nog behoorlijk warm. Hebben we de koperen ploert dan toch van het zuiden mee naar het noorden genomen en belanden we niet in herfstachtige omstandigheden die we steeds van het thuisfront vernamen? Voor Metz worden we richting Strassbourg gestuurd en vinden we geen verdere borden van deze omleiding. Er zijn geen andere Nederlanders op deze weg, zitten we fout? Omdat we nog niet van de Tom-Tom generatie zijn is het afwachten welke borden er nog komen. Uiteindelijk zien we ergens richting Luxemburg staan, en komt alles weer goed. De weg door Luxemburg is vervelend rijden omdat deze pal tegen de laag staande zon in gaat. De Belgische Ardennen hebben tegen het avondvallen altijd iets mysterieus en er is nog maar weinig verkeer. Na de laatste hobbels door Luik zijn we om 22:30 weer veilig in us Mestreeeeech. We vernemen, van de thuisblijvers, uitgebreid de verhalen over de regenbuien en herfstachtige temperaturen die we de afgelopen 4 weken "gemist" hebben.

Heb je reacties naar mijn vakantie adres, mail me dan naar jo.schoonbroodt@hotmail.com